श्रीवृन्दावनवन्दनाय सततं मूर्धास्तु बह्वादरीजिह्वा विह्वलताम् उपैतु सततं तत्सद्गुणोत्कीर्तने ।हस्तौ तन् नवकुञ्जमार्जनविधौ पादौ च तत्राटनेश्रोत्रे तन्महिमश्रुतौ दृशि दृशौ नित्यं स्मृतौ स्तान् मनः ॥7.48॥
śrī-vṛndāvana-vandanāya satataṁ mūrdhāstu bahv-ādarījihvā vihvalatām upaitu satataṁ tat-sad-guṇotkīrtane |hastau tan nava-kuñja-mārjana-vidhau pādau ca tatrāṭaneśrotre tan-mahima-śrutau dṛśi dṛśau nityaṁ smṛtau stān manaḥ ||7.48||
Пусть голова моя, полная почтения, всегда кланяется Шри Вриндавану, язык всегда изнемогает, воспевая его благие качества, руки — подметая его новые беседки, ноги — бродя там, уши — слушая о его величии, глаза — созерцая его, а ум — всегда о нём помня.
1e9fb6242542 · published Sep 30, 2026, 12:22:00 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Размер — śārdūla-vikrīḍita. Ср. 3.61; ср. молитву Амбариши (ШБ 9.4.18–20).