इति ।
अथ परमगरिमपरिमलकमनकमलधिया स्वचरणम् अनुचरन्तं षट्चरणं क्षमापयन्तम् इव मत्वा तम् आक्षिपन्ती क्षिपन्ती च जजल्प—अरे! दुष्टषट्पद! चाटुं घटयन् कथं मच्चरणं शिरसा संसृष्टवान् असि? शीघ्रम् एव विसृष्टं कुरु । तव गुरोर् अपि तस्य तुर्यकक्षामितं मायामयविनयचातुर्यं विद्मः, कः पुनस् त्वं तपस्वी । यतः,
iti |
atha parama-garima-parimala-kamana-kamaladhiyā sva-caraṇam anucarantaṁ ṣaṭ-caraṇaṁ kṣamāpayantam iva matvā tam ākṣipantī kṣipantī ca jajalpa—are! duṣṭa-ṣaṭ-pada! cāṭuṁ ghaṭayan kathaṁ mac-caraṇaṁ śirasā saṁsṛṣṭavān asi? śīghram eva visṛṣṭaṁ kuru | tava guror api tasya turya-kakṣāmitaṁ māyāmaya-vinaya-cāturyaṁ vidmaḥ, kaḥ punas tvaṁ tapasvī | yataḥ,
metro no identificado
Так. Затем, решив, что шестиногая, приняв её стопу за благоуханнейший лотос, ползёт к ней будто с мольбой о прощении, она, отталкивая и прогоняя её, заговорила: «Эй, злая шестиногая! Льстиво угодничая, как ты посмела коснуться головой моей стопы? Отпусти сейчас же! Мы знаем искусство притворного смирения и у твоего учителя, отмеренное в четырёх ступенях, — что уж говорить о тебе, бедняжке. Ведь
843b5c6838e0 · publicado 25 sept 2026, 3:06:03 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 47: «Убери голову с моих ног; знаю я тебя, угодника, искусного в ласковых речах».