अत्र तत्रावेशत एवेदम् आशशङ्के । सोऽयम् एवम् आशङ्केत—इयं खलु मुग्धा भवति, न तु विदग्धा; यस्मान् निरवधि निरुपधिसुहृदं मामुपाधिवाधितहृदं मन्यते इति । तस्माद् इदं ब्रवीमीति ब्रवीति स्म—माननियोऽसि मेऽङ्ग इति ।
अत्रायम् अभिप्रायः—
atra tatrāveśata evedam āśaśaṅke | so’yam evam āśaṅketa—iyaṁ khalu mugdhā bhavati, na tu vidagdhā; yasmān niravadhi nirupadhi-suhṛdaṁ māmupādhi-vādhita-hṛdaṁ manyate iti | tasmād idaṁ bravīmīti bravīti sma—mānaniyo’si me’ṅga iti |
atrāyam abhiprāyaḥ—
metro no identificado
И тут, в своём погружении, она заподозрила: „Он, пожалуй, подумает так: «Она простодушна, а не искусна: ведь считает меня, безгранично бескорыстного друга, другом корыстным»“. — „Скажу-ка вот что“, — и сказала: „Ты достоин моего почтения, милый“. Вот её мысль:
ee0788751abd · publicado 25 sept 2026, 3:06:03 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con