अथ पप्रच्छ—किम् अपि विशिष्टं तया स्वाभीष्टं निर्दिष्टं ?
विप्र उवाच—न हि न हि, किन्तु पत्रम् एवेदं सापत्रपं मां ग्राहितम् अस्ति ।
श्रीकृष्ण उवाच—वाच्यताम् ।
ब्राह्मणः सगद्गदम् उवाच—
ते ते गुणा भुवनसुन्दर कर्णरन्ध्र
द्वारा मदीयहृदयं विविशुर् निकामम् ।
तेऽप्य् आसताम् अहह यच् च दृगेकगम्यं
तद्रूपम् अप्य् अथ तथा विशति स्म तत्र ॥2॥
atha papraccha—kim api viśiṣṭaṁ tayā svābhīṣṭaṁ nirdiṣṭaṁ ?
vipra uvāca—na hi na hi, kintu patram evedaṁ sāpatrapaṁ māṁ grāhitam asti |
śrī-kṛṣṇa uvāca—vācyatām |
brāhmaṇaḥ sa-gadgadam uvāca—
te te guṇā bhuvana-sundara karṇa-randhra-
dvārā madīya-hṛdayaṁ viviśur nikāmam |
te’py āsatām ahaha yac ca dṛg-eka-gamyaṁ
tad-rūpam apy atha tathā viśati sma tatra ||2||
metro no identificado
И спросил: „Указала ли она что-то особое, чего желает?“ Брахман сказал: „Нет, нет, но она со стыдом вручила мне вот это письмо“. Шри Кришна сказал: „Читай“. Брахман дрожащим голосом сказал: „О красота миров, Твои достоинства через отверстия ушей без удержу вошли в моё сердце. Но пусть бы они; ах, и Твой облик, доступный лишь глазам, так же вошёл туда.
9b47642cdc47 · publicado 25 sept 2026, 3:40:29 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Письмо Рукмини перекликается с «Бхагаватам», песнь 10, гл. 52.