ततश् च—
अव्यर्थं शूलिशूलं द्रुतम् इह विकिराप्य् एवम् अन्तर् विचारात्
स्रक्ष्यं तं तद्विदूरात् क्षितितनयम् अमुं श्रीमुरारिर् वितर्क्य ।
ध्वस्तं चक्रे पुरस्तान् निटिलम् अकुटिलं तस्य चक्रेण तादृग्
येनायं नाविदद् यत् क्व कथम् अथ कदा केन किं कश् चकार ॥20॥
tataś ca—
avyarthaṁ śūli-śūlaṁ drutam iha vikirāpy evam antar vicārāt
srakṣyaṁ taṁ tad-vidūrāt kṣiti-tanayam amuṁ śrī-murārir vitarkya |
dhvastaṁ cakre purastān niṭilam akuṭilaṁ tasya cakreṇa tādṛg
yenāyaṁ nāvidad yat kva katham atha kadā kena kiṁ kaś cakāra ||20||
А затем Шри Враг Муры догадался, что сын Земли издали метнёт трезубец Трезубценосца, и подумал: „Он неотразим; развею-ка его поскорее“; и прежде того Он так разбил диском его прямой лоб, что тот и не понял — что, где, как, когда, чем, кто и что с ним сделал.
3fa49f7575c9 · publicado 25 sept 2026, 3:59:39 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 59, стихи 19–21.