ऊर्ध्वं ग्लौर् आतपत्रं तलम् अनु पुलिनं हीरचूर्णाचिताङ्गंश्रीमत्पीठं समन्तात् कुसुमवनशतं तोरणानीव यस्य ।तं दिव्यस्वर्णवर्णव्रजकुलजरमाराजिविभ्राजिदेहंस्नेहश्रीकाम्यगेहं हरिमणिरुचिरं प्राणनाथं स्मरामि ॥39॥
ūrdhvaṁ glaur ātapatraṁ talam anu pulinaṁ hīra-cūrṇācitāṅgaṁśrīmat-pīṭhaṁ samantāt kusuma-vana-śataṁ toraṇānīva yasya |taṁ divya-svarṇa-varṇa-vraja-kulaja-ramā-rāji-vibhrāji-dehaṁsneha-śrī-kāmya-gehaṁ hari-maṇi-ruciraṁ prāṇa-nāthaṁ smarāmi ||39||
Вверху зонт — луна, внизу престол — отмель, будто посыпанная алмазной пылью, кругом, как арки, — сотня цветущих рощ. Его я вспоминаю — владыку моей жизни, прекрасного, как сапфир, желанную обитель богатства любви, чьё тело сияет среди рядов золотых Рам из родов Враджи.
64698ecfecaa · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 10:17:43 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से