तद् एवं तु तस्य सर्वत्र साधारण्यं गण्यं मन्यमानस् तयोस् तापातिशयः स्याद् इति धृतमन्युः पुनर् अन्यथा सान्त्वयन्न् उवाच—
न ह्य् अस्य प्रियम् अप्रियं च किम् अपि स्वं नास्वम् अप्य् अच्युत
स्याम्बा नैव पितापि नैव कुत्रापि सर्वेशितुः ।
यद्यप्य् एवम् अथापि भक्तजनताप्रेमार्ततानुत्तये
तत्तद्भावम् अयत्य् असाव् अथ कथं वां तादृशाव् उज्झतु ॥58॥
tad evaṁ tu tasya sarvatra sādhāraṇyaṁ gaṇyaṁ manyamānas tayos tāpātiśayaḥ syād iti dhṛta-manyuḥ punar anyathā sāntvayann uvāca—
na hy asya priyam apriyaṁ ca kim api svaṁ nāsvam apy acyuta-
syāmbā naiva pitāpi naiva kutrāpi sarveśituḥ |
yadyapy evam athāpi bhakta-janatā-premārtatā-nuttaye
tat-tad-bhāvam ayaty asāv atha kathaṁ vāṁ tādṛśāv ujjhatu ||58||
छन्द अज्ञात
Затем, рассудив, что если сочтут, будто Он одинаков для всех, их мука станет ещё сильнее, он, огорчившись, утешил их по-другому: «У Него нет ни милого, ни немилого, ни своего, ни чужого; у Ачьюты, Владыки всего, нигде нет ни матери, ни отца. И хотя это так, чтобы унять любовную муку преданных, Он принимает то одно, то другое чувство; как же Он оставит таких, как вы?»
726af790c34f · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 2:56:52 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 46.