श्रीराधा : हला जइ दिट्ठम्हि, तदो उबाअं बाहरेहि ।
ललिता : हन्त मन्थरे ! पन्तरं परिहरिअ कलम्बसम्बाहेण कालिन्दीतीर मग्गेण तुरिअं गच्छम्ह । (इत्य् उभे परिक्रामतः ।)
श्रीराधा : सहि पिसुणेहिं णेउरेहिं किं त्ति संगमिदम्हि ?
ललिता : बिदक्कसीलाए जडिलाए बुद्धिं मोहेदुं ।
(प्रविश्य) जटिला (पुरं पश्यन्ती) : कहं दिष्ठिपहे न लक्खिज्जइ बारिसहाणवी ? ता कहिं णं मग्गिस्सं ? (भुवस् तलम् अवलोक्य सहर्षं) इमाइं बहूए पदाइं दीसन्ति जं कुण्डलाइदीए सोहग्गमुद्दाए अङ्किदाइं, ता इमिणा मग्गेण मग्गिस्सं ।
श्रीराधा : हला ! अज्ज मए आउरुब्बं किम्पि सिबिणे अनुहूदं ।
ललिता : सहि, किं तं ?
श्रीराधा : हला लबंगकुडुङ्गे आहरन्ती तुमं बुंदाअणबासिणा मत्तकलहिन्देण आअदुअ हत्थेण गहीदहत्थासि संबुत्ता । तदो संभमेन घुस्मन्तीए तुह हढेण ओट्ठपल्लअं डंसन्तेण तिना बामे त्थबअस्मि फुरन्ततिक्खकामङ्कुसं करपुक्खरं । (इत्य् अर्धोक्ते सरोमाञ्चम् आनम्रमुखी भवति ।)
śrī-rādhā : halā ja{i} diṭṭhamhi, tado ubāaṁ bāharehi |
lalitā : hanta manthare ! pantaraṁ pariharia kalamba-sambāheṇa kālindī-tīra maggeṇa turiaṁ gacchamha | (ity ubhe parikrāmataḥ |)
śrī-rādhā : sahi pisuṇehiṁ ṇeurehiṁ kiṁ tti saṁgamidamhi ?
lalitā : bidakkasīlāe jaḍilāe buddhiṁ moheduṁ |
(praviśya) jaṭilā (puraṁ paśyantī) : kahaṁ diṣṭhipahe na lakkhijja{i} bārisahāṇavī ? tā kahiṁ ṇaṁ maggissaṁ ? (bhuvas talam avalokya sa-harṣaṁ) imāiṁ bahūe padāiṁ dīsanti jaṁ kuṇḍalāidīe sohagga-muddāe aṅkidāiṁ, tā imiṇā maggeṇa maggissaṁ |
śrī-rādhā : halā ! ajja mae āurubbaṁ kimpi sibiṇe anuhūdaṁ |
lalitā : sahi, kiṁ taṁ ?
śrī-rādhā : halā labaṁga-kuḍuṅge āharantī tumaṁ buṁdāaṇa-bāsiṇā matta-kalahindeṇa āadua hattheṇa gahīdahatthāsi saṁbuttā | tado saṁbhamena ghusmantīe tuha haḍheṇa oṭṭha-pallaaṁ ḍaṁsanteṇa tinā bāme tthabaasmi phuranta-tikkha-kāmaṅkusaṁ kara-pukkharaṁ | (ity ardhokte saromāñcam ānamra-mukhī bhavati |)
छन्द अज्ञात
Радха: Подруга, если меня видели, придумай, что делать. Лалита: Ах ты, медлительная! Минуем открытую равнину и пойдём скорее по берегу Калинди, где густо растут кадамбы. (Обе идут.) Радха: Подруга, зачем мне надели эти болтливые ножные браслеты? Лалита: Чтобы сбить с толку подозрительную Джатилу. (Входит) Джатила (глядя вперёд): Как, дочери Вришабхану не видно? Где же её искать? (Взглянув на землю, радостно.) Вот следы невестки — с благим знаком в виде серьги. Пойду искать по этой тропе. Радха: Подруга, мне сегодня приснилось что-то невиданное. Лалита: Подруга, что же? Радха: Подруга, ты рвала цветы в гвоздичной беседке, и вдруг пришёл хмельной молодой слон, живущий во Вриндаване, и взял тебя хоботом за руку. Ты закружилась в испуге, а он силой укусил тебя за губу-бутон и положил хобот, острый, как крюк Камы, тебе на левую грудь… (Не договорив, вся в мурашках, опускает лицо.)
c86b7a3e9382 · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 6:49:08 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Свой сон Радха рассказывает так, будто он приснился про Лалиту.