श्रीकृष्णः (पौर्णमासीम् अवेक्ष्य) : हन्त वत्सले ! गुरोर् अपि गुर्वी त्वम् एव सर्वदा मां विनोदयितुं कोविदासि, यद् अद्य नाट्यकलाच्छलेन दुर्लभे तत्र गोकुलविलासे पुनः प्रवेशितोऽस्मि ।
राधिका (माधवम् अवलोक्य, सानन्दम् आत्मगतम्) : भो भअवं, आणन्दपज्जण्ण, ण क्खु रुन्धीऐ जलासारेण उक्कंठिदा तवस्सिणीहि मे दिट्ठीचौरी । क्खणं पिबेदु एसा दुल्लहं इमस्स मुहचन्दस्स जोण्हम् । (इति नासया फुत्कुर्वन्ती सलीलं रोदिति ।)
ललिता : हला किंत्ति मं उबालहेसि? देब्बसंघडिदं क्खु एदं, किं करिस्सं ।
śrī-kṛṣṇaḥ (paurṇamāsīm avekṣya) : hanta vatsale ! guror api gurvī tvam eva sarvadā māṁ vinodayituṁ kovidāsi, yad adya nāṭya-kalā-cchalena durlabhe tatra gokula-vilāse punaḥ praveśito’smi |
rādhikā (mādhavam avalokya, sānandam ātmagatam) : bho bhaavaṁ, āṇanda-pajjaṇṇa, ṇa kkhu rundhīai jalāsāreṇa ukkaṁṭhidā tavassiṇīhi me diṭṭhīcaurī | kkhaṇaṁ pibedu esā dullahaṁ imassa muhacandassa joṇham | (iti nāsayā phutkurvantī salīlaṁ roditi |)
lalitā : halā kiṁtti maṁ ubālahesi? debba-saṁghaḍidaṁ kkhu edaṁ, kiṁ karissaṁ |
छन्द अज्ञात
Кришна (глядя на Паурнамаси): Ах, любящая! Ты, что весомее даже моего учителя, всегда умеешь меня развлечь: сегодня под видом театрального искусства ты снова ввела меня в те недоступные игры Гокулы. Радхика (увидев Мадхаву, радостно, про себя): О владыка, туча блаженства! Не закрывай ливнем моих глаз-чакор — они так истосковались: пусть хоть миг пьют редкий лунный свет его лица! (Всхлипывая, игриво плачет.) Лалита: Подруга, за что ты меня коришь? Так свела судьба — что я могу поделать?
2f8b04925b0e · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 6:49:08 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Туча блаженства — слёзы радости, мешающие смотреть.