आदराद् अलोपः
ādarād alopaḥ
[Её бхакти к Нему] не гаснет — из ПОЧТЕНИЯ [к Началу]: ветвь не отложится от древа.
ननु परैव चेत् श्रीस् तर्हि तद्-भक्तेर् विलोपापत्तिः । न हि स्वस्मिन् स्व-भक्तिः सम्भवेद् इति चेत् तत्राह—
आदराद् अलोपः ॥
सत्य् अप्य् अभेदे विचित्र-गुण-रत्नाकरत्वेन स्वमूलत्वेन च शिर्यः परस्मिन्न् आदरात् तद्-भक्तेर् अलोपः । न खलु वृक्षम् अनाद्रियमाणा शाखास्ति, न च चन्द्रं तत्-प्रभा । तद्-भक्तिश् चोक्त-श्रुतिभ्यः प्रतीयते—श्रीर् यत्-पदाम्बुज-रजश् चकमे तुलस्या लब्ध्वापि वक्षसि पदं किल भृत्य-जुष्ट [भा.पु. 10.29.37] इत्य् आदि स्मृतिभ्यश् च ॥40॥
nanu paraiva cet śrīs tarhi tad-bhakter vilopāpattiḥ | na hi svasmin sva-bhaktiḥ sambhaved iti cet tatrāha—
ādarād alopaḥ ||
saty apy abhede vicitra-guṇa-ratnākaratvena svamūlatvena ca śiryaḥ parasminn ādarāt tad-bhakter alopaḥ | na khalu vṛkṣam anādriyamāṇā śākhāsti, na ca candraṁ tat-prabhā | tad-bhaktiś cokta-śrutibhyaḥ pratīyate—śrīr yat-padāmbuja-rajaś cakame tulasyā labdhvāpi vakṣasi padaṁ kila bhṛtya-juṣṭa [bhā.pu. 10.29.37] ity ādi smṛtibhyaś ca ||40||
1e194f91ab72 · प्रकाशित 27 जुल॰ 2026, 5:22:51 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Но если Шри — Пара, Её бхакти пропала бы: к себе бхакти не бывает. На это говорит:
«Из почтения — непогашение».
И при неотличии — из ПОЧТЕНИЯ Шри к Высшему как россыпи качеств и СВОЕМУ КОРНЮ — Её бхакти не гаснет: не бывает ВЕТВИ, непочтительной к ДРЕВУ, ни сияния — к луне. И шрути со смрити: «Шри, хоть и обрела место НА ГРУДИ Его, возжелала — [ревнуя] к ТУЛАСИ — пыльцу Его стоп-лотосов, услаждающую слуг».