अथ पयःस्थालीमवतार्य तार्यमाणजगज्जना निजसौभाग्येन भाग्येन केनापि लब्धतादृशतनया नयासादितयशोभारा यशोभारामणीयकवती तनयमङ्के कर्तुमुपसीदन्ती सीदन्ती च यथास्थानमवस्थापितमनालोक्य क्व गत इति तमनुसन्दधती दधती च मनसि खेदं वीक्ष्य च पुरतोभग्नदधिगर्गरीगरीयोऽगलितमथितधाराधवलितवलितपैच्छिल्यं भवनोदरं नोदरंहसा शकलितकर्परपरःशतं च किमिदमहोऽकस्मात् कस्माद्भग्नेयं दधिगर्गरीति रीतिनिर्णयं कर्तुमशक्नुवाना शिलाशकलाकलनेन तस्यैवेदं दुर्ललितमिति नासिकाशिखरनिहितललितवामतर्जनीकं क्षणमवलोकयन्ती स्मयमाना, स्मयमानाभ्यामपि समवदातहृदया दयालूरपि कृतकृतकप्रतिघा अप्रतिघातमहसो महसोसूयमानमानस्य तस्य सुतस्यान्वेषणाय यदा बहिरियाय, तदैव तामालोक्य सहसा सह साध्वसेनोत्थिता चपला पलायनपरा पराक्रमेण क्रमेण सजवं धावमानावमानाय शङ्कमाना सा काचन श्यामला स्तनन्धयी मोहनदेवता त्वरितमनुधावन्त्या जनन्या जनन्यायविदापि निजगदे—“जगदेकधूर्त! मा धाव मा धाव” इति ॥3॥
atha payaḥsthālīmavatārya tāryamāṇajagajjanā nijasaubhāgyena bhāgyena kenāpi labdhatādṛśatanayā nayāsādita-yaśobhārā yaśobhārāmaṇīyakavatī tanayamaṅke kartumupasīdantī sīdantī ca yathāsthānamavasthāpitamanālokya kva gata iti tamanusandadhatī dadhatī ca manasi khedaṁ vīkṣya ca puratobhagnadadhigargarīgarīyo'galitamathita-dhārādhavalita-valitapaicchilyaṁ bhavanodaraṁ nodaraṁhasā śakalitakarparaparaḥśataṁ ca kimidamaho'kasmāt kasmādbhagneyaṁ dadhigargarīti rītinirṇayaṁ kartumaśaknuvānā śilāśakalākalanena tasyaivedaṁ durlalitamiti nāsikāśikhara-nihita-lalitavāmatarjanīkaṁ kṣaṇamavalokayantī smayamānā, smaya-mānābhyāmapi samavadātahṛdayā dayālūrapi kṛtakṛtakapratighā apratighātamahaso mahasosūyamānamānasya tasya sutasyānveṣaṇāya yadā bahiriyāya, tadaiva tāmālokya sahasā saha sādhvasenotthitā capalā palāyanaparā parākrameṇa krameṇa sajavaṁ dhāvamānāvamānāya śaṅkamānā sā kācana śyāmalā stanandhayī mohanadevatā tvaritamanudhāvantyā jananyā jananyāyavidāpi nijagade—“jagadekadhūrta! mā dhāva mā dhāva” iti ||3||
А мать, сняв горшок с молоком, — та, чья удача спасает мир, кто по какой-то удаче обрела такого сына, чья слава заслужена праведностью, прелестная, — подошла, чтобы взять сына на колени, и, не найдя его там, где оставила, в унынии искала: «Куда он делся?» И увидела перед собой: разбитый кувшин, покои, белые и скользкие от растёкшейся пахты, сотню черепков. «Ах, что это? Отчего вдруг разбился кувшин?» Не в силах понять, как это вышло, она заметила камень и поняла, что это его проделка; на миг задумалась, приложив изящный левый палец к кончику носа, и улыбнулась. С сердцем, чистым и полным жалости, но изображая гнев, она вышла искать сына, чьё сияние неодолимо, — и тотчас, увидев её, он вскочил и с испугом пустился бежать, — тёмный младенец, божество чар, — а мать, знающая, как воспитывают детей, бросилась за ним и кричала: «Первый плут на свете! Не беги, не беги!»
b9d38509e354 · 发布于 2026年9月28日 22:48:53 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
По ШБ 10.9.8–9.