तासु सर्वतः समीचीनां मृदुपवनपातदरचलितललितपताकां मध्यमध्यासितविचित्रभवनामेकामेव तरणिं निजनिजतनयमङ्कमारोप्य श्रीव्रजराजमहिषी श्रीवसुदेवरमणी च युगपदारुरुहतुः, उभयोरपि परिचारिकाश्च । तत्र च निजाङ्गरुचिरुचिरमधितरणि तरणिदुहितुर्लघुतरतरङ्गभङ्गिमानमानमत्कन्धरमालोक्य जननीसन्निधानतो निधानतोषेण तरणिप्रान्तमागत्य गत्यनवस्थतया भुजादण्डं प्रसार्य करकमलेनालोडयितुकामं श्रीकृष्णमालोक्य मातरावेव तरावेवमातङ्कं तं कञ्चन प्राप्तवत्यौ यदा निवारयितुं न शेकतुस्तदा तदाशङ्कयैव व्रजराजेऽपि तामेव तरणिमारुह्य तमात्मजमात्मजवसहज उद्धर्षं निजाङ्कतलमानीय सावधान एव तस्थुषि तरणिवाहिनोऽवाहयन्त तरणिम् । एवमपरेऽपि यथेच्छमतिसुलभासु समानद्रढिमादिगुणासु तरणिषु युगपदेव विमानसदृशीषु कृतारोहाः सह परिजनैरेव सुखसन्निविष्टाः समानकालमेव पारमीयुः ॥49॥
tāsu sarvataḥ samīcīnāṁ mṛdupavanapātadara-calita-lalitapatākāṁ madhyamadhyāsita-vicitra-bhavanāmekāmeva taraṇiṁ nijanijatanayamaṅkamāropya śrīvrajarājamahiṣī śrīvasudeva-ramaṇī ca yugapadāruruhatuḥ, ubhayorapi paricārikāśca | tatra ca nijāṅga-ruciruciramadhitaraṇi taraṇiduhiturlaghutarataraṅgabhaṅgimānamānamatkandharamālokya jananī-sannidhānato nidhānatoṣeṇa taraṇiprāntamāgatya gatyanavasthatayā bhujādaṇḍaṁ prasārya karakamalenāloḍayitukāmaṁ śrīkṛṣṇamālokya mātarāveva tarāvevamātaṅkaṁ taṁ kañcana prāptavatyau yadā nivārayituṁ na śekatustadā tadāśaṅkayaiva vrajarāje'pi tāmeva taraṇimāruhya tamātmajamātmajavasahaja uddharṣaṁ nijāṅkatalamānīya sāvadhāna eva tasthuṣi taraṇivāhino'vāhayanta taraṇim | evamapare'pi yathecchamatisulabhāsu samānadraḍhimādi-guṇāsu taraṇiṣu yugapadeva vimānasadṛśīṣu kṛtārohāḥ saha parijanaireva sukhasanniviṣṭāḥ samānakālameva pāramīyuḥ ||49||
Из них на одну — во всех отношениях лучшую, с прелестными стягами, чуть колеблемыми нежным ветром, с пёстрым домиком посередине — разом взошли супруга царя Враджа и жена Шри Васудевы, посадив на колени каждая своего сына, и их служанки. И там Шри Кришна, увидев лёгкую игру волн дочери солнца, прелестную от его же сияния, склонил шею, с радостью, как от сокровища, отошёл от матери к краю лодки, протянул руку и хотел поплескать ручкой-лотосом. Обе матери, увидев это, пришли в такой ужас, что не могли его удержать; и тогда, из того же страха, на ту же лодку взошёл и царь Враджа, взял сына к себе на колени и сидел настороже, — а лодочники повели лодку. Так и прочие, со своими домочадцами, разом удобно рассевшись в лодках, одинаково крепких и прочих достоинств и лёгких, как небесные колесницы, одновременно достигли того берега.
ead7dbdd242d · 发布于 2026年9月28日 22:48:53 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Игра: mātarāv eva tarāv evam ātaṅkam — «обе матери — словно на дереве — такой ужас».