अथ स्वविशेषसङ्गोपनाय सङ्गिभ्यो विच्छिद्य विद्यमानयोः सर्वविद्यानन्दिसान्दीपनिसभानिकटम् अटितयोर् अनयोर् इदं तदीयसभ्यास् तर्कितवन्तः—
एकं प्रावृषिजं परं शरदिजं मेघं तदा मन्महे
यद्य् एतौ तिमिरापहौ न हरितां स्यातां कुमारप्रभौ ।
सूर्याचन्द्रमसाव् इमाव् इति मनाग् उत्प्रेक्षितुं शक्नुमः
किन्त्व् एकोऽसितकान्तिर् एष तद् अपाकृत्यात्र विभ्राजते ॥20॥
atha sva-viśeṣa-saṅgopanāya saṅgibhyo vicchidya vidyamānayoḥ sarva-vidyānandi-sāndīpani-sabhā-nikaṭam aṭitayor anayor idaṁ tadīya-sabhyās tarkitavantaḥ—
ekaṁ prāvṛṣijaṁ paraṁ śaradijaṁ meghaṁ tadā manmahe
yady etau timirāpahau na haritāṁ syātāṁ kumāra-prabhau |
sūryā-candramasāv imāv iti manāg utprekṣituṁ śaknumaḥ
kintv eko’sita-kāntir eṣa tad apākṛtyātra vibhrājate ||20||
Затем, чтобы скрыть свою особенность, Они отделились от спутников и подошли к собранию Сандипани, радующегося всем наукам; и его ученики гадали: «Одного мы сочли бы дождевым облаком, другого — осенним, если бы эти юноши не развеивали тьму на все стороны света. Можно было бы чуть вообразить, что это солнце и луна, — но один из них сияет тёмным блеском и опровергает это».
0826a85f977f · 发布于 2026年9月25日 02:44:00 UTC
可用语言RU用方向键翻颂