अथ व्रजमात्रम् अनुस्मरत्स्फुरदतनुव्यसनम् इदं हृदयं क्षुभ्यति । ततः कृतं तन्निवृत्तिवृत्तविस्तरेण इति विरम्य मधुकण्ठः समापनम् इव प्राह स्म—
तद् इदं कथनीयं स्यान् नैव वृत्तं व्रजेश्वर ।
यद्य् एष भवदुत्सङ्गसङ्गी दृश्येत नाधुना ॥4॥
atha vraja-mātram anusmarat-sphurad-atanu-vyasanam idaṁ hṛdayaṁ kṣubhyati | tataḥ kṛtaṁ tan-nivṛtti-vṛtta-vistareṇa iti viramya madhukaṇṭhaḥ samāpanam iva prāha sma—
tad idaṁ kathanīyaṁ syān naiva vṛttaṁ vrajeśvara |
yady eṣa bhavad-utsaṅga-saṅgī dṛśyeta nādhunā ||4||
Тут сердце, вспоминая о всей Врадже, томится великим горем; так что довольно подробностей о том, как оно утихло», — и, прервав рассказ, Мадхукантха будто в завершение сказал: «Об этом, владыка Враджи, и рассказывать было бы нельзя, если бы Он не был сейчас виден у тебя на коленях».
0ddb5dd81935 · 发布于 2026年9月25日 02:44:00 UTC
可用语言RU用方向键翻颂