किमेनयोश्चिरकालीनतयोपनतयोपप्लवकारिण्या जरत्तरतया मूलमेव विजीर्णम्, तेन निजविस्तारभारेणैवानयोर्निपातः? न च तथा, मूलमनयोः सरसमेव, समे बहुलशिफानिवहे स्निग्धता स्थूलता चेति मीमांसमानेषु समानेषु सुखदुःखाभ्यां व्रजजनेषु व्रजपुरपुरन्दरोऽदरोदितस्मितसुधालेशपेशलास्यं लास्यं कुर्वतैव मनसा त्वरमाणेन पितरमालोक्य समुल्लसन्तमुल्लसन्तं बालकृष्णं मोचयित्वाऽङ्केकृत्य कृत्यकोविदामपि सभार्यां स भार्यां “महदनार्यं कृतं भवत्या” इति जुगुप्समानो गर्गगिरमनुस्मृत्य स्मृत्यविरोधेन ज्ञातमहिम्नः पुत्रस्यैवेयं कृतिरिति मनसि विदाञ्चकार ॥21॥
kimenayościrakālīnatayopanatayopaplavakāriṇyā jarattaratayā mūlameva vijīrṇam, tena nijavistārabhāreṇaivānayornipātaḥ? na ca tathā, mūlamanayoḥ sarasameva, same bahulaśiphānivahe snigdhatā sthūlatā ceti mīmāṁsamāneṣu samāneṣu sukhaduḥkhābhyāṁ vrajajaneṣu vrajapurapurandaro'darodita-smita-sudhāleśapeśalāsyaṁ lāsyaṁ kurvataiva manasā tvaramāṇena pitaramālokya samullasantamullasantaṁ bālakṛṣṇaṁ mocayitvā'ṅkekṛtya kṛtyakovidāmapi sabhāryāṁ sa bhāryāṁ “mahadanāryaṁ kṛtaṁ bhavatyā” iti jugupsamāno gargagiramanusmṛtya smṛtyavirodhena jñātamahimnaḥ putrasyaiveyaṁ kṛtiriti manasi vidāñcakāra ||21||
«Может, от древности у них сгнили корни, и они упали под тяжестью своих ветвей? Нет: корни у них сочные, густые, полные и крепкие», — рассуждали жители Враджа, одинаково тронутые и радостью, и горем. А владыка Враджа, с сердцем, танцующим от радости, поспешил и, увидев сияющего младенца-Кришну, что радостно глядел на отца, с лицом прелестным от нектара улыбки и лёгкого плача, отвязал его, взял на колени и упрекнул жену, хоть та и знала своё дело: «Ты поступила очень недостойно». А вспомнив слова Гарги, про себя понял, как и учат шастры: это дело сына, чьё величие ему известно.
7100a8401f0b · published Sep 28, 2026, 10:48:53 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Нанда отвязывает сына — ШБ 10.11.6. Слова Гарги — 5.24 выше.