अहो, चित्रीयते सेयं प्रेमगतिवैचित्री यतस् तादृशि च तद्वृत्ते कदाचिद् आनुकूल्यस्पृशीव श्रीराधास्तुतीनाम् आधारता दृश्यते ।
यथा तस्यास् तत् पश्यन्त्या भावनेयम्—
अयि तडित् त्वम् असौ क्व नु किं तपः
कियद् अहो कृतवत्य् असि तद् वद ।
यद् इमम् अम्बुधरं हरिवक्षसस्
तुलितम् आलि गता रमसे सदा ॥27॥
aho, citrīyate seyaṁ prema-gati-vaicitrī yatas tādṛśi ca tad-vṛtte kadācid ānukūlya-spṛśīva śrī-rādhā-stutīnām ādhāratā dṛśyate |
yathā tasyās tat paśyantyā bhāvaneyam—
ayi taḍit tvam asau kva nu kiṁ tapaḥ
kiyad aho kṛtavaty asi tad vada |
yad imam ambu-dharaṁ hari-vakṣasas
tulitam āli gatā ramase sadā ||27||
metre not identified
Ах, дивна пестрота путей любви: даже при таком положении Шри Радха порой будто касается благосклонности и становится предметом хвалы. Как в её думах, когда она это видела: «Эй, молния, скажи, где, какое подвижничество и сколько, ах, ты совершила, что, подруга, всегда играешь, прильнув к этой туче, подобной груди Хари?»
4d02a47f5e73 · published Sep 24, 2026, 9:01:36 PM UTC
Available inRUPage between verses with