वेणोः पुण्यम् अतीव हन्त यद् असाव् अस्त्री च तस्याधरं
गोपीनां स्वम् अपि ह्रियं परिहरन् शश्वत् पिबन्न् अर्दति ।
तृप्त्या छर्दिनिभाद् अमुष्य रणितान् नद्योऽपि फुल्लन्त्य् अमूर्
यद्वंश्या नगजातयोऽपि मधुभिर् बाष्पं मदाद् बिभ्रति ॥64॥
veṇoḥ puṇyam atīva hanta yad asāv astrī ca tasyādharaṁ
gopīnāṁ svam api hriyaṁ pariharan śaśvat pibann ardati |
tṛptyā chardi-nibhād amuṣya raṇitān nadyo’pi phullanty amūr
yad-vaṁśyā naga-jātayo’pi madhubhir bāṣpaṁ madād bibhrati ||64||
«Ах, велика заслуга флейты: она ведь не женщина, а без стыда постоянно пьёт и терзает Его губы — достояние пастушек; от её сытого звучания, похожего на отрыжку, цветут даже реки, а её родня, бамбуки гор, от хмеля льют слёзы-мёд».
f61cd7878285 · published Sep 24, 2026, 9:01:36 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 21.