अत्र चेदं ध्वनितम्—
वृन्दारण्यस्य पुण्यं व्रजितुम् इह न नः शक्तिर् अस्तीति चास्तां
यद् बर्ह्याद्याश् च भान्ति प्रतिपदसुकृतप्रोदयाद् अस्मदर्ह्याः ।
गृह्याणां गृह्यकाः स्मः स्फुटम् इह तद् अलं गृह्यकेभ्यश् च गर्ह्यास्
ते तस्य स्वैरम् ईक्षां विदधति न तदाभासम् अण्व् अप्य् अयाम ॥50॥
atra cedaṁ dhvanitam—
vṛndāraṇyasya puṇyaṁ vrajitum iha na naḥ śaktir astīti cāstāṁ
yad barhyādyāś ca bhānti pratipada-sukṛta-prodayād asmad-arhyāḥ |
gṛhyāṇāṁ gṛhyakāḥ smaḥ sphuṭam iha tad alaṁ gṛhyakebhyaś ca garhyās
te tasya svairam īkṣāṁ vidadhati na tad-ābhāsam aṇv apy ayāma ||50||
И здесь намёк: «Пусть у нас нет сил разделить благодать Вриндавана; но павлины и прочие, сияющие заслугами, что восходят на каждом шагу, достойны нашего почтения. А мы здесь — явно домашние у домашних, и даже домашние нас порицают; они свободно глядят на Него, а мы не получили и тени этого».
6f0a0b4d772c · published Sep 24, 2026, 9:01:36 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Перевод приблизителен.