व्रजराजः सभयम् उवाच—उत्तरवृत्तम् उत्तरविषयीक्रियताम् ।
दूताव् ऊचतुः—मान्य! मान्यथा मन्यस्व । तव तनूजनुषः कुतूहलम् एव खल्व् इदम् । तथापि तस्य तत्रागतस्य विदर्भवृद्धमहाराजतासमृद्धनिःस्पृहभक्तिप्रथक्रथकैशिकगृहसङ्गतस्य तेज एव दुर्हृदुद्वेजनं जातम् । यथा—
vraja-rājaḥ sa-bhayam uvāca—uttara-vṛttam uttara-viṣayīkriyatām |
dūtāv ūcatuḥ—mānya! mānyathā manyasva | tava tanū-januṣaḥ kutūhalam eva khalv idam | tathāpi tasya tatrāgatasya vidarbha-vṛddha-mahārājatā-samṛddha-niḥspṛha-bhakti-pratha-kratha-kaiśika-gṛha-saṅgatasya teja eva durhṛd-udvejanaṁ jātam | yathā—
metre not identified
Царь Враджи в страхе сказал: «Расскажите, что было дальше». Вестники сказали: «Почтенный! Не думай иначе: это лишь забава твоего сына. Когда Он приехал туда и пришёл в дом Кратхи и Кайшики, богатых великим царством старца Видарбхи и бескорыстной преданностью, одно Его сияние повергло врагов в смятение. Вот как:
e630d5496aee · published Sep 25, 2026, 3:30:11 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Кратха и Кайшика — древние цари рода Видарбхи; здесь — их потомки.