किं बहुना? म्लेच्छधनानि च तानि पुनर् नानुसन्दधुर् यानि खलु क्रमाद् द्वारकायाम् एव पर्युपशोभारचनाय पर्यवसितानीति पर्याकलयन्ति ।
तद् एतच् छ्रुत्वा सर्वेषु सास्रं हसित्वा श्वसित्वा च विरमत्सु व्रजराज उवाच—
हा तयोश् चरणपल्लवाः कथं
तत्र कर्कशपथे गतिं व्यधुः?
दूताव् ऊचतुः—
kiṁ bahunā? mleccha-dhanāni ca tāni punar nānusandadhur yāni khalu kramād dvārakāyām eva paryupaśobhā-racanāya paryavasitānīti paryākalayanti |
tad etac chrutvā sarveṣu sāsraṁ hasitvā śvasitvā ca viramatsu vrajarāja uvāca—
hā tayoś caraṇa-pallavāḥ kathaṁ
tatra karkaśa-pathe gatiṁ vyadhuḥ?
dūtāv ūcatuḥ—
metre not identified
Да что говорить: и богатства млеччхей они больше не искали — а те, как полагают, понемногу пошли в Двараке на украшение. Выслушав это, все, посмеявшись сквозь слёзы и вздохнув, умолкли; а царь Враджи сказал: «Ах, как же Их стопы, нежные, как побеги, шли по той жестокой дороге?» Вестники сказали:
177737d62e84 · published Sep 25, 2026, 3:30:11 AM UTC
Available inRUPage between verses with