इति ।
अथ सर्वेऽपि व्रजस्थाः सोल्लासं पप्रच्छुः—ततस् ततः ?
दूताव् ऊचतुः—ततश् च तेषु केचित् पुनर् अतीव भीता विनीता इव तत्रागताः श्रीकृष्णेन तु सादरम् अनुमतास् तद् अनुगता इवासन्; ये च जरासन्धादयो गर्वदुर्गन्धाः कतिचिन्न् आगतास् ते विजमानमनसः स्वागमने व्याजं व्यञ्जन्तस् तन् एव निजप्रतिनिधितया ज्ञापयामासुः ।
iti |
atha sarve’pi vrajasthāḥ sollāsaṁ papracchuḥ—tatas tataḥ ?
dūtāv ūcatuḥ—tataś ca teṣu kecit punar atīva bhītā vinītā iva tatrāgatāḥ śrī-kṛṣṇena tu sādaram anumatās tad anugatā ivāsan; ye ca jarāsandhādayo garva-durgandhāḥ katicinn āgatās te vijamāna-manasaḥ svāgamane vyājaṁ vyañjantas tan eva nija-pratinidhitayā jñāpayāmāsuḥ |
metre not identified
Так. И тогда все во Врадже радостно спросили: «А дальше?» Вестники сказали: «А дальше одни из них, перепуганные, пришли будто смиренные, и Шри Кришна почтительно их принял — они стали будто Его свитой; а Джарасандха и прочие, смердящие гордыней, пришли немногие, с трепещущим сердцем, выставили предлоги своего прихода и объявили, что пришли лишь как чьи-то заместители.
19b2f8d20110 · published Sep 25, 2026, 3:30:11 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Перевод приблизителен.