“अयि बलभद्रजननि! भद्रजननिवहपूज्येयमासां परस्परप्रीतिः । अपि च इयं हि राधा मेदुरा मेऽदुरासदा मनसस्तदियं सम्भाव्यते—नन्दनलतेव भूमौ, चन्दनलतिकेव रूपमलयस्य ।वृषभानोरिव सुकृतं, खनिरनिरूप्येव गुणमणीन्द्राणाम्” ॥
“ayi balabhadrajanani! bhadrajananivahapūjyeyamāsāṁ parasparaprītiḥ | api ca iyaṁ hi rādhā medurā me'durāsadā manasastadiyaṁ sambhāvyate—nandanalateva bhūmau, candanalatikeva rūpamalayasya |vṛṣabhānoriva sukṛtaṁ, khaniranirūpyeva guṇamaṇīndrāṇām” ||
metro no identificado
«Ах, мать Балабхадры! Их взаимная любовь достойна почитания всех благих людей. А эта Радха — полная, доступная моему сердцу; она мне видится так: как лиана рощи Нандана на земле, как сандаловая лиана на горе Малая красоты, как воплощённое доброе дело Вришабхану, как неописуемый рудник лучших самоцветов-достоинств».
0bfc529cb7fb · publicado 28 sept 2026, 23:15:30 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Сандал растёт на горе Малая. Размер стиха — āryā.