एवमास्तीर्णसितसूक्ष्मवसनेष्वासनैष्वाहितक्रममुपविष्टस्य घोषेन्द्रस्य सान्द्रस्य साधुना स्नेहेन दक्षिणे स्फटिकेन्द्राभिरामो रामो वामतो वामतोन्मीलन्नीलमणीन्द्ररुचिरुचिरः कृष्णस्तस्य च सव्ये पीनावटुर्वटुः कुसुमासवः सबहुमानमुपवेशितो द्विजत्वेन, तद्वामतो मतोत्तमक्रमबन्धाः सुबलादयः प्रियसहचरा इति क्रमेण कृतासनपरिग्रहेऽग्रहेताविव घोषसम्पदां पदाम्बुजधावनपूर्वकमपूर्वकमनीयादरे व्रजपुरपुरन्दरे दरहितहितस्मिते, कुतुहलिनि हलिनि च, तदनु तदनुजे दनुजेन्द्रदमने च, शुकसहचरे द्विजबालके बालकेलिनर्मसखे च, प्रणयवसुबलादौ सुबलादौ सखिगणे च, व्रजराजभार्यया भार्यया समाहूयमाना माहूयमानपदाग्रकमलेव वार्षभानवी नवीनभक्तिश्रद्धाबद्धा बहुमानपुरस्सरं पुरस्सरञ्जनीयवात्सल्याय व्रजराजाय जायमानमुदे परिवेषयाञ्चकार, श्यामा तु रामाय ॥57॥
evamāstīrṇasitasūkṣmavasaneṣvāsanaiṣvāhitakramamupaviṣṭasya ghoṣendrasya sāndrasya sādhunā snehena dakṣiṇe sphaṭikendrābhirāmo rāmo vāmato vāmatonmīlannīlamaṇīndraruciruciraḥ kṛṣṇastasya ca savye pīnāvaṭurvaṭuḥ kusumāsavaḥ sabahumānamupaveśito dvijatvena, tadvāmato matottamakramabandhāḥ subalādayaḥ priyasahacarā iti krameṇa kṛtāsanaparigrahe'grahetāviva ghoṣasampadāṁ padāmbujadhāvanapūrvakamapūrvakamanīyādare vrajapurapurandare darahitahitasmite, kutuhalini halini ca, tadanu tadanuje danujendradamane ca, śukasahacare dvijabālake bālakelinarmasakhe ca, praṇayavasubalādau subalādau sakhigaṇe ca, vrajarājabhāryayā bhāryayā samāhūyamānā māhūyamānapadāgrakamaleva vārṣabhānavī navīnabhaktiśraddhābaddhā bahumānapurassaraṁ purassarañjanīyavātsalyāya vrajarājāya jāyamānamude pariveṣayāñcakāra, śyāmā tu rāmāya ||57||
Так, когда на сиденьях, покрытых белой тонкой тканью, по порядку сели: владыка пастухов, с густой любовью; справа от него — Рама, прекрасный, как лучший хрусталь; слева — Кришна, прелестный сиянием лучшего сапфира; слева от того — толстенький брахманчик Кусумасава, с почётом усаженный как дваждырождённый; а слева от него, по заведённому порядку, — Субала и прочие милые друзья; и когда владыка города Враджа, опора богатства пастушьей деревни, небывало прелестный, с благой нежной улыбкой, с омовения ног начал; и любопытный Халин, и младший брат его, Укротитель данавов; и брахманчик, друг попугая и товарищ в детских шутках; и Субала и прочие друзья, богатые любовью, — тогда дочь Вришабхану, призываемая женой царя Враджа, с новой преданностью и верой, с почтением подавала царю Враджа, любящему, как отец, и радующемуся; а Шьяма — Раме.
c133ae02ca44 · publicado 28 sept 2026, 23:15:30 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Радха подаёт Кришне.