ततश्च अभितोऽभितोषतस्तामेव देवीमुपसेवितुमनसो मनसोऽप्यगोचरेण भावेन भावेन वशंवदा वदावदत्वमपहाय वाग्यता यतात्मानो यमुनासलिलमाहृत्य पूजोपकरणानि करणानियम्यानि सन्निहितानि विधाय, निधाय निधिमिव हृदये श्रीकृष्णम्, विधिवद्विहितपादधावनाचमना, मनागालम्बितवसनासनाः समानमानसत्वेन सत्त्वेन मौनावस्थावस्थानेऽपि समानमानसालापाः समाननिर्बाह्यबाह्यव्यवहाराश्च भगवतीमर्चयितुमारेभिरे ॥14॥
tataśca abhito'bhitoṣatastāmeva devīmupasevitumanaso manaso'pyagocareṇa bhāvena bhāvena vaśaṁvadā vadāvadatvamapahāya vāgyatā yatātmāno yamunāsalilamāhṛtya pūjopakaraṇāni karaṇāniyamyāni sannihitāni vidhāya, nidhāya nidhimiva hṛdaye śrīkṛṣṇam, vidhivadvihitapādadhāvanācamanā, manāgālambitavasanāsanāḥ samānamānasatvena sattvena maunāvasthāvasthāne'pi samānamānasālāpāḥ samānanirbāhyabāhyavyavahārāśca bhagavatīmarcayitumārebhire ||14||
Затем, желая служить этой богине со всех сторон, покорные чувству, недоступному даже уму, отбросив многословие, сдержав речь и себя, принеся воду Ямуны и расставив всё нужное для поклонения, поместив в сердце Шри Кришну, как сокровище, по правилу омыв ноги и прополоскав рот, чуть опершись на сиденья из ткани, с единым сердцем, беседуя в молчании одними умами и одинаково совершая внешние действия, — они начали почитать благословенную.
d901a6e030a6 · publicado 29 sept 2026, 1:03:28 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Начало пуджи.