तद्विरम चिरमचिक्कणक्वणन् ! प्रणमामो मा मोहय वचसा च साधुपरिहासविशारद! शारदशशिवाञ्छितास्यदास्य! दास्य एव ते वयमिमा मिमान इव नो मनो यदा यदाज्ञापयसि, तदेव करवामहै महैश्वर्यमिदं हीयतां हीयतां धर्मशरणिः । रसपरिहासामृतस्य मा प्रहीयतां प्रहीयतां नोऽरुचीर चीरनिचयः शिशुभिरेव रेवणानर्हैः ॥61॥
tadvirama ciramacikkaṇakvaṇan ! praṇamāmo mā mohaya vacasā ca sādhuparihāsaviśārada! śāradaśaśivāñchitāsya-dāsya! dāsya eva te vayamimā mimāna iva no mano yadā yadājñāpayasi, tadeva karavāmahai mahaiśvaryamidaṁ hīyatāṁ hīyatāṁ dharmaśaraṇiḥ | rasaparihāsāmṛtasya mā prahīyatāṁ prahīyatāṁ no'rucīra cīranicayaḥ śiśubhireva revaṇānarhaiḥ ||61||
Так перестань, звенящий браслетами, — кланяемся тебе, — не морочь нас словами, мастер шуток, чьё лицо — желанный осенний месяц! Мы — твои служанки: что ни прикажешь, как отмеряешь наш ум, то и сделаем; но не губи этого величия — пути дхармы; не отбрасывай нектар расы шутки: дай нам наши одежды через мальчиков».
fe25a351b733 · publicado 29 sept 2026, 1:03:28 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Перекладывает ШБ 10.22.15 (śyāmasundara te dāsyaḥ karavāma tavoditam).