अथ कात्यायनीव्रतव्रततेरिव फले दुष्पचे पचेलिमतामिवागत्य गलिते प्रकटसौरभरभसं तस्य रसमिव तत् कृष्णस्य सलोभव्याहरणं भव्याहरणं हरणमिव व्रतकर्मसमाप्तेः श्रवणपुटकेन पीत्वा पीत्वा च व्रतपरिश्रमपारमसमयसमयमानमाशालताविशालतावि सौभाग्यफलमिव तमम्बरवरचोरमुपघ्नमुपध्नत्य इवासकृद्दरकुडनलितललितलक्ष्मपक्ष्मपतनचञ्चलाञ्चलाभिनीतमन्दाक्षमन्दाक्षतलक्ष्मीकेनापाङ्गेन समुत्कर्षहर्षहठाकृष्टमनसोऽपि दारुदारुणया तयैवापत्रपयापयापितहर्षचिह्ना अप्रतिभाप्रतिभासमानसमानसाध्वसाः साध्वसाधितशीतभयमाकण्ठमेव सलिलमवललम्बिरेऽलं विरेमुश्च क्षणमुत्तरतः ॥52॥
atha kātyāyanīvrata-vratateriva phale duṣpace pacelimatāmivāgatya galite prakaṭa-saurabha-rabhasaṁ tasya rasamiva tat kṛṣṇasya salobha-vyāharaṇaṁ bhavyāharaṇaṁ haraṇamiva vratakarmasamāpteḥ śravaṇapuṭakena pītvā pītvā ca vratapariśramapāramasamayasamayamānamāśālatāviśālatāvi saubhāgyaphalamiva tamambaravaracoramupaghnamupadhnatya ivāsakṛddarakuḍanalitalalitalakṣmapakṣmapatanacañcalāñcalābhinītamandākṣamandākṣatalakṣmīkenāpāṅgena samutkarṣaharṣahaṭhākṛṣṭamanaso'pi dārudāruṇayā tayaivāpatrapayāpayāpitaharṣacihnā apratibhāpratibhāsamānasamānasādhvasāḥ sādhvasādhitaśītabhayamākaṇṭhameva salilamavalalambire'laṁ viremuśca kṣaṇamuttarataḥ ||52||
И тогда, выпив ушами эти жадные слова Кришны — словно спелый плод, упавший с лианы обета Катьяяни, словно его сок с явным благоуханием, словно завершение обряда, — и глядя на вора лучших одежд, как на плод удачи лианы надежды, ставший явным, едва подвижничество завершилось, — снова и снова краешком глаз, с дрожащими ресницами и робкой стыдливостью, — хоть сердце их влекла сильная радость, они из тяжкого, как дерево, стыда скрыли все её знаки, в растерянности, страхе и смущении, не замечая холода, погрузились в воду по шею и на миг перестали отвечать.
536f2d810309 · publicado 29 sept 2026, 1:03:28 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
По ШБ 10.22.12–13.