मुरारिः—अस्त्युपायो विचारस्य ।
सर्वे—कथमिव ।
मुरारिः—आत्मवर्गमध्ये विचार्यताम् । कोऽत्र न वर्तते ।
सर्वे—सम्यगुक्तमेतेन । (इति मिथो विचारयन्ति ।)
मुरारिः—अहो, मयाकलितम् ।
सर्वे—तत्किम् ।
मुरारिः—नित्यानन्दमहानुभाव आचार्यरत्नश्च ।
सर्वे—कुत इदमुपयुज्यते ।
मुरारिः—एतावति कष्टे यद्यत्र तावभविष्यतां तदात्रैवागमिष्यताम् ।
सर्वे—(किंचिदाश्वस्य ।) अहो, अस्माकं यथा तथा भवतु । स चेदेकाकी न भवति तेनैव किंचिदाश्वस्तमस्माभिः ।
अद्वैतः—अये मुकुन्द, त्वमनया वार्तया मातरमाश्वासय—'मातः, तं प्रति चिन्ता न कार्या । नित्यानन्दाचार्यरत्नाभ्यां कार्यविशेषार्थे क्वापि देवेन गतमस्ति । समागतप्रायोऽयम्' इति वक्तव्यम् ।
मुकुन्दः—यथाज्ञापयति । (इति निष्क्रान्तः ।)
अद्वैतः—हंहो विश्वंभरदेवप्रियाः, किंचिद्धैर्यमिव जातं चेतसः । यतस्तावुभावेवाभियुक्तौ तयोः सतोः स्वतन्त्रोऽपि भगवान्स्वातन्त्र्यं न करिष्यति । हन्त, किमुद्देश्यं तस्य यदर्थमिदमध्यवसितम् ।
murāriḥ—astyupāyo vicārasya |
sarve—kathamiva |
murāriḥ—ātmavargamadhye vicāryatām | ko'tra na vartate |
sarve—samyaguktametena | (iti mitho vicārayanti |)
murāriḥ—aho, mayākalitam |
sarve—tatkim |
murāriḥ—nityānandamahānubhāva ācāryaratnaśca |
sarve—kuta idamupayujyate |
murāriḥ—etāvati kaṣṭe yadyatra tāvabhaviṣyatāṃ tadātraivāgamiṣyatām |
sarve—(kiṃcidāśvasya |) aho, asmākaṃ yathā tathā bhavatu | sa cedekākī na bhavati tenaiva kiṃcidāśvastamasmābhiḥ |
advaitaḥ—aye mukunda, tvamanayā vārtayā mātaramāśvāsaya—'mātaḥ, taṃ prati cintā na kāryā | nityānandācāryaratnābhyāṃ kāryaviśeṣārthe kvāpi devena gatamasti | samāgataprāyo'yam' iti vaktavyam |
mukundaḥ—yathājñāpayati | (iti niṣkrāntaḥ |)
advaitaḥ—haṃho viśvaṃbharadevapriyāḥ, kiṃciddhairyamiva jātaṃ cetasaḥ | yatastāvubhāvevābhiyuktau tayoḥ satoḥ svatantro'pi bhagavānsvātantryaṃ na kariṣyati | hanta, kimuddeśyaṃ tasya yadarthamidamadhyavasitam |
Мурари. Есть способ выяснить.
Все. Какой же?
Мурари. Пересчитаем своих. Кого здесь нет?
Все. Верно сказано. (Совещаются между собою.)
Мурари. Ах, я сообразил!
Все. Что же?
Мурари. Нет великодушного Нитьянанды и Ачарьяратны.
Все. И что из этого следует?
Мурари. В такой беде, будь они здесь, они были бы уже с нами.
Все. (Немного успокоившись.) Ах, с нами пусть будет что будет. Раз Он не один — уже от этого нам немного легче.
Адвайта. Эй, Мукунда, ступай и утешь матушку такой вестью: «Матушка, не тревожься о нём. Господь ушёл куда-то по особому делу с Нитьянандой и Ачарьяратной. Он вот-вот вернётся».
Мукунда. Как велишь. (Уходит.)
Адвайта. Эй, дорогие Господу Вишвамбхаре! На сердце будто сделалось немного твёрже. Ведь если те двое при Нём, то, как бы Он ни был свободен, Он не поступит по одной Своей воле. Только вот не понять, ради чего всё это затеяно.
0b994ba8479a · publicado 13 sept 2026, 18:00:00 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Способ, найденный Мурари, — самый простой из возможных: сосчитать, кого нет. И он срабатывает.
Открытие приносит облегчение не потому, что что-то выяснилось, а потому, что Он не один. Даже Господу, замечает Адвайта, при спутниках труднее поступить совсем по-своему.
И первое, что делают с этой крохой утешения, — отсылают её матери.