सर्वाङ्गे पुलकावलीम् अरुणताम् अक्ष्णोर् वचोऽनन्वयंयानंच् च स्खलितं मिथः कलहनं केशाम्बरसंवृतम् ।माल्यादित्रुटनं मुहुः प्रहसितं भूयो रसात्युन्मदंयत्राभूद् द्वयं गौरनीलमहसस् तन् नौमि वृन्दावनम् ॥10.32॥
sarvāṅge pulakāvalīm aruṇatām akṣṇor vaco'nanvayaṁyānaṁc ca skhalitaṁ mithaḥ kalahanaṁ keśāmbara-saṁvṛtam |mālyādi-truṭanaṁ muhuḥ prahasitaṁ bhūyo rasātyunmadaṁyatrābhūd dvayaṁ gaura-nīla-mahasas tan naumi vṛndāvanam ||10.32||
metro no identificado
Я славлю тот Вриндаван, где у пары золотисто-синего сияния явились мурашки по всему телу, покраснение глаз, несвязная речь и запинающаяся походка, взаимная ссора, забота о волосах и одежде, разрывание гирлянд и прочего, то и дело смех — и снова великий хмель расы.
30b6005b62c1 · publicado 30 sept 2026, 0:41:15 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Размер — śārdūla-vikrīḍita. yānaṁc, dvayaṁ в e-тексте искажены.