ब्रह्माख्यं धाम विष्णोर् वहति हृदि सदा यः स पूज्योऽत्र लोकेमूर्तिं यां काञ्चिद् एवाश्चर्यति भगवतो यः स तस्य प्रियात्मा ।साक्षाच्छ्रीकृष्णचन्द्रं भजति य उरुभिः सोऽनुभावैस् तुल्योमच्चेतस् त्व् एष जह्रे त्यजति रसिकराड् नैव वृन्दावनं यः ॥10.74॥
brahmākhyaṁ dhāma viṣṇor vahati hṛdi sadā yaḥ sa pūjyo’tra lokemūrtiṁ yāṁ kāñcid evāścaryati bhagavato yaḥ sa tasya priyātmā |sākṣāc-chrī-kṛṣṇa-candraṁ bhajati ya urubhiḥ so’nubhāvais tulyomac-cetas tv eṣa jahre tyajati rasika-rāḍ naiva vṛndāvanaṁ yaḥ ||10.74||
metro no identificado
Кто всегда носит в сердце сияние Вишну по имени Брахман, тот почитаем в этом мире; кто чтит какой бы то ни было облик Бхагавана, тот ему мил; кто прямо чтит Шри Кришначандру, тот равен ему великими проявлениями любви; а мой ум похитил тот царь знатоков расы, кто не оставляет Вриндавана.
8dc85026875c · publicado 30 sept 2026, 0:41:15 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Повторение стиха 9.74; здесь tulyo («равен ему») вместо atulyo («несравненен»).