अथवा,
सर्वांस् त्वं खर्वकोटीः पशुपशुपशिशून् ग्रस्तवान् माम् तथापि
ग्रस्तं निर्मातुम् ऐषीर् इति सुखदतया प्रापम् अन्तस् त्वदीयम् ।
सङ्कोचाद् गन्तुम् इच्छन् बहिर् अथ भुजग प्राणवर्गस् तवाद्धा
मन्निर्बन्धोऽपि मूर्ध्नः स्फुटनकृतितया धिग् गतः किं विदध्याम्? ॥17॥
athavā,
sarvāṁs tvaṁ kharva-koṭīḥ paśu-paśupa-śiśūn grastavān mām tathāpi
grastaṁ nirmātum aiṣīr iti sukhadatayā prāpam antas tvadīyam |
saṅkocād gantum icchan bahir atha bhujaga prāṇa-vargas tavāddhā
man-nirbandho’pi mūrdhnaḥ sphuṭana-kṛtitayā dhig gataḥ kiṁ vidadhyām? ||17||
Или: «Ты проглотил мириады телят и пастушат, а Меня всё же хотел сделать проглоченным — так Я, чтобы тебя порадовать, и вошёл в тебя. А потом, змей, сонм твоих дыханий, стеснённый, захотел наружу — и, хоть Я его держал, увы, ушёл, проломив тебе голову. Что Мне было делать?»
0572ee2830ea · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 7:33:40 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Перевод приблизителен.