इति ।
अथ श्रीराधामाधवसदसि कथा, यथा स्निग्धकण्ठ उवाच—यदा यादवेन्द्र स्वव्रजं व्रजन्तं स्वाग्रजं रामं प्रति स्वप्रेयसीर् विना सर्वेषाम् एव व्रजजन्मनाम् इष्टं सान्त्वनम् उपदिष्टवांस् तदा स खल्व् इदं सास्रम् अश्रावयत्—हन्त! सन्ततं याः सन्तप्ततया लुप्तप्राणा इव श्रूयन्ते, ताः प्रति कथम् अव्यथवन् न किञ्चित् प्रथयसि? इति ।
अथ कञ्जाक्षः समन्दक्षम् उद्धवमुखम् ईक्षते स्म, स तु चतुरः प्रोवाच—मयेदं निवेदयितव्यम् इति ।
iti |
atha śrī-rādhā-mādhava-sadasi kathā, yathā snigdhakaṇṭha uvāca—yadā yādavendra sva-vrajaṁ vrajantaṁ svāgrajaṁ rāmaṁ prati sva-preyasīr vinā sarveṣām eva vraja-janmanām iṣṭaṁ sāntvanam upadiṣṭavāṁs tadā sa khalv idaṁ sāsram aśrāvayat—hanta! santataṁ yāḥ santaptatayā lupta-prāṇā iva śrūyante, tāḥ prati katham avyathavan na kiñcit prathayasi? iti |
atha kañjākṣaḥ sa-mandakṣam uddhava-mukham īkṣate sma, sa tu caturaḥ provāca—mayedaṁ nivedayitavyam iti |
छन्द अज्ञात
Так. А затем рассказ в собрании Шри Радхи и Мадхавы. Снигдхакантха сказал: «Когда владыка ядавов наставлял старшего брата Раму, отправлявшегося в Своё селение, как утешить всех рождённых во Врадже, кроме Своих возлюбленных, тот со слезами сказал: „Ах! Те, о ком слышно, что они, постоянно сгорая, будто лишились жизни, — как же Ты, не страдая, ничего о них не говоришь?“ Тогда Лотосоокий смущённо взглянул на Уддхаву, а тот, искусный, сказал: „Это скажу я“.
102025287ad5 · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 4:15:13 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से