तत्र हासम् एवम् अप्य् उत्प्रेक्षामहे─
सङ्कल्पं कृतवान् हरिर् व्रजम् उपागन्तुं ततस् ता
धृतिप्रायां सोऽयम् उपाव्रजेद् बलसखः स्राग् इत्थं ऊहां गताः ।
प्रत्याजग्मुषि केवले बत बले तत्रादृताव् अप्य् अमूर्
दुःखेऽप्य् उद्धसिताद् असुव्यसनितां स्वेषां तदासूसुचन् ॥इति॥ ॥26॥
tatra hāsam evam apy utprekṣāmahe─
saṅkalpaṁ kṛtavān harir vrajam upāgantuṁ tatas tā
dhṛti-prāyāṁ so’yam upāvrajed bala-sakhaḥ srāg itthaṁ ūhāṁ gatāḥ |
pratyājagmuṣi kevale bata bale tatrādṛtāv apy amūr
duḥkhe’py uddhasitād asu-vyasanitāṁ sveṣāṁ tadāsūsucan ||iti|| ||26||
छन्द अज्ञात
И мы так представляем себе этот смех: „Хари решил прийти во Враджу; значит, вскоре придёт и друг Балы“, — так они, почти успокоившись, решили; но когда, увы, вернулся лишь Бала, они, хоть и почтили его, даже в горе громким смехом выдали, что жизнь их на волоске.
fb2b6911c2be · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 4:15:13 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Перевод приблизителен.