अथ सङ्कर्षणः परमकरुणया लम्भितवेत्र इव बाष्पधाराभिर् अरुणनेत्रः क्षणकतिपयं कर्तव्यमूढतामूढवान् ।
पुनश् च स वात्सल्यासम्बोधनमुद्रया तासां तत् तन्निवेदनश्लाघया सानुतापतदागमनविलम्बकारणनानोपद्रवसूचनया युष्माकम् ईदृशार्तिश्रवणेन स तु महान्तं मोहं प्राप्स्यतीति विभीषिकया च नानानुनयकोविदस् तद् इदम् उवाच—
atha saṅkarṣaṇaḥ parama-karuṇayā lambhita-vetra iva bāṣpa-dhārābhir aruṇa-netraḥ kṣaṇa-katipayaṁ kartavya-mūḍhatāmūḍhavān |
punaś ca sa vātsalyā-sambodhana-mudrayā tāsāṁ tat tan-nivedana-ślāghayā sānutāpa-tad-āgamana-vilamba-kāraṇa-nānopadrava-sūcanayā yuṣmākam īdṛśārti-śravaṇena sa tu mahāntaṁ mohaṁ prāpsyatīti vibhīṣikayā ca nānānunaya-kovidas tad idam uvāca—
छन्द अज्ञात
Тогда Санкаршана, будто поражённый ударом жезла от великого сострадания, с глазами, красными от потоков слёз, на несколько мгновений растерялся, не зная, что делать. А затем — ласково обращаясь к ним, хваля каждую за её слова, с сожалением намекая на разные напасти, из-за которых медлит Его приход, и пугая их: „Услышав о такой вашей муке, Он впадёт в великое беспамятство“, — искусный во всевозможных утешениях, он сказал:
64fbb3f6af06 · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 4:15:13 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से