राधिका : सहि, जादा मह हिअए काबि गुरुई बेअणा । ता गदुअ सुपिस्सम् ।
विशाखा : हला राहि ! तुह बेअणाबिद्धंसणं किम्पि एदं ओसहं मह हत्थे बट्टदि । ता सेवेहि णं ।
राधिका : विशाखे, एहि । अङ्गणोबकण्ठे फुल्लकण्णिआरमण्डलीच्छाअं अज्झासिअ पेक्खह्मे ।
(इति निष्क्रान्तः सर्वे ।)
rādhikā : sahi, jādā maha hiae kābi guruī beaṇā | tā gadua supissam |
viśākhā : halā rāhi ! tuha beaṇā-biddhaṁsaṇaṁ kimpi edaṁ osahaṁ maha hatthe baṭṭadi | tā sevehi ṇaṁ |
rādhikā : viśākhe, ehi | aṅgaṇobakaṇṭhe phulla-kaṇṇiāra-maṇḍalī-cchāaṁ ajjhāsia pekkhahme |
(iti niṣkrāntaḥ sarve |)
छन्द अज्ञात
Радхика: Подруга, в сердце у меня какая-то тяжёлая боль. Пойду-ка лягу. Вишакха: Подруга Радха! У меня в руке есть лекарство, что уничтожит твою боль. Прими же его. Радхика: Вишакха, пойдём. Сядем в тени круга цветущих карникар у двора и посмотрим. (Все уходят.)
b483d68f0e1c · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 5:43:08 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Лекарство Вишакхи — портрет Кришны, который велела нарисовать Паурнамаси.