तज् ज्ञात्वास्रपरासभाश् च परितः साक्रन्दम् अभ्याययुर्
यान् दृष्ट्वा पशुपाः समाधवबलाः शश्वद्द् हसन्तः स्थिताः ।
हासावेशवशात् कृतानवहितिं प्रत्यक् पदाभ्यां बलं
वज्राभ्याम् इव धेनुकस् तम् अनुदत् तच् चैष नाबुध्यत ॥8॥
taj jñātvāsra-parāsabhāś ca paritaḥ sākrandam abhyāyayur
yān dṛṣṭvā paśupāḥ sa-mādhava-balāḥ śaśvadd hasantaḥ sthitāḥ |
hāsāveśa-vaśāt kṛtānavahitiṁ pratyak padābhyāṁ balaṁ
vajrābhyām iva dhenukas tam anudat tac caiṣa nābudhyata ||8||
Узнав об этом, кровожадные ослы с рёвом набежали со всех сторон; пастухи с Мадхавой и Балой, увидев их, стояли и хохотали. И пока Бала от смеха потерял бдительность, Дхенука лягнул его обеими задними ногами, будто двумя ваджрами, — а тот этого даже не заметил.
234d1e8f88eb · опубликовано 24 сент. 2026 г., 19:57:11 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами