हा हा सा रासगोष्ठी नवनवमिलनोल्लासशश्वद् विलासा
तल्लीलाकल्पवल्लीसमुदयजनुषाम् अङ्कुरश्रीः क्व याता ?
हा धिग् याक्रूरनाम्ना कितवनृपतिना दीक्षिता गोपगोष्ठी
सेयं तत्सर्वनाशिन्य् अजनि कुत इति क्रोशिका मां दहन्ति ॥13॥
hā hā sā rāsa-goṣṭhī nava-nava-milanollāsa-śaśvad vilāsā
tal-līlā-kalpa-vallī-samudaya-januṣām aṅkura-śrīḥ kva yātā ?
hā dhig yākrūra-nāmnā kitava-nṛpatinā dīkṣitā gopa-goṣṭhī
seyaṁ tat-sarva-nāśiny ajani kuta iti krośikā māṁ dahanti ||13||
„Ах, ах, куда ушло то собрание расы, с радостью всё новых встреч, с вечными играми, краса побегов тех, кто рождён из лиан желаний Его игр? Ах, горе! Отчего община пастухов, которую уговорил этот Акрура, слуга царя-обманщика, стала губительницей всего этого?“ — эти крики жгут меня.
fc96d7a5e470 · опубликовано 25 сент. 2026 г., 02:07:48 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами