इति सारोदत् तस्या रोदनम् अवकलय्य च सर्वा रुरुदुः । सा तु रुदती तस्य वर्त्मनि नेत्रं नुदती च तं वा तद्विधम् अन्यं वाकस्मादायान्तम् अवलोच्य सम्भ्रमसम्पन्नकम्पसम्पद्बलमानविकृतवर्णं वर्णयामास । तत्र च प्रियसख पुनरागाः इति वक्तव्ये पि पि पि पि प्रीयसख पु पु पु पु प्यूनरागाः इति प्राह स्म ।
अत्र यद्यपि त्वम् इतो ययिथ, तथापि यस्मात् पुनरागास् तस्माद् अस्माकं प्रियसख एव त्वम् ।
अस्यायम् अभिप्रायः—
iti sārodat tasyā rodanam avakalayya ca sarvā ruruduḥ | sā tu rudatī tasya vartmani netraṁ nudatī ca taṁ vā tadvidham anyaṁ vāk-asmādāyāntam avalocya sambhrama-sampanna-kampa-sampad-balamāna-vikṛta-varṇaṁ varṇayāmāsa | tatra ca priya-sakha punarāgāḥ iti vaktavye pi pi pi pi prīya-sakha pu pu pu pu pyūnarāgāḥ iti prāha sma |
atra yadyapi tvam ito yayitha, tathāpi yasmāt punarāgās tasmād asmākaṁ priya-sakha eva tvam |
asyāyam abhiprāyaḥ—
未能识别诗律
Так она рыдала, и, видя её слёзы, рыдали все. А она, плача и устремляя глаза на её путь, увидела, что та или такая же вдруг летит обратно, — и в смятении, дрожа, изменившись в лице, заговорила. Когда надо было сказать: „Милый друг, ты вернулась?“ — она сказала: „Ми-ми-ми-ми-милый друг, вер-вер-вер-вер-вернулась?“ Это значит: хоть ты и улетела отсюда, но раз вернулась — значит, ты нам милый друг. Вот её мысль:
2deae1f7bdcc · 发布于 2026年9月25日 03:06:03 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 47: «Милый друг, ты вернулась? Тебя послал Возлюбленный?»