ततश् च कंसप्रमाथी तं मिथिलोद्यानं प्रपद्य विपद्यमानं हयं विहाय पलायमानम् आततायिनं पद्भ्यां जवलीलयाधिवलय्य चङ्क्रमणतुलितचक्रवातेन चक्रपातेन तच्छिर उच्चकर्त । उत्कृत्य च कृतविचयं तस्य सिचयद्वयम् अनु मणिम् उपलभ्य भ्रातरम् उपलभ्य वृथा हतः शतधनुर् न तु मणिर् लभ्यते स्मेति वचनेन विस्रम्भ्य च स कमललोचनः सङ्कुचन् कुञ्चद्विलोचनेन कृतानुशोचनेन चानेन प्रोचे—सोऽयम् अचित् क्वचित् पुरुषे पुरम् अन्व् एव स्वविश्वस्ते न्यस्तवान् मणिम् इति तत्रैव भवान् व्रजतु, सत्वरम् अहं पुनर् मत्प्रेमशिथिलान्यगतिं मिथिलापतिं द्रष्टुम् इच्छामि इति ।
tataś ca kaṁsa-pramāthī taṁ mithilodyānaṁ prapadya vipadyamānaṁ hayaṁ vihāya palāyamānam ātatāyinaṁ padbhyāṁ java-līlayādhivalayya caṅkramaṇa-tulita-cakravātena cakra-pātena tac-chira uccakarta | utkṛtya ca kṛta-vicayaṁ tasya sicaya-dvayam anu maṇim upalabhya bhrātaram upalabhya vṛthā hataḥ śatadhanur na tu maṇir labhyate smeti vacanena visrambhya ca sa kamala-locanaḥ saṅkucan kuñcad-vilocanena kṛtānuśocanena cānena proce—so’yam acit kvacit puruṣe puram anv eva sva-viśvaste nyastavān maṇim iti tatraiva bhavān vrajatu, satvaram ahaṁ punar mat-prema-śithilānya-gatiṁ mithilā-patiṁ draṣṭum icchāmi iti |
„А затем, когда тот достиг сада у Митхилы, бросил падающего коня и бежал пешком, Сокрушитель Камсы, играючи настигнув злодея на Своих ногах, ударом диска, вращающегося, как вихрь, срубил ему голову. Срубив и обыскав обе его одежды, самоцвета Он не нашёл; вернувшись к брату, Он сказал: «Шатадханва убит напрасно — самоцвета не найти», — и тот Ему поверил. Лотосоокий смутился, а Рама, сощурив глаза и сокрушаясь, сказал: «Этот неразумный наверняка оставил самоцвет у кого-то надёжного в городе. Так ступай туда поскорее, а Я хочу повидать владыку Митхилы, у которого все иные пути ослабли от любви ко Мне»“.
326f785611e4 · 发布于 2026年9月25日 03:53:23 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 57, стихи 20–26.