सा च निर्जनवनम् अनु स्वानभिरुचितताचितपुरुषान्तरावलोचनया चकिता लज्जाम् अप्य् असज्जन्ती सहसा निजतत्त्वं निजगाद—
अयि भ्रातः पूष्णस् तनुजनिर् अहं नाम यमुना
तपस्यन्ती पित्रा रचितभवने प्राणिमि जले ।
स वृन्दारण्यान्तर्विलसितजगत्कामदगतिः
पतिः स्याद् इत्य् एतं समयम् अनुयामि प्रतिपदम् ॥19॥
sā ca nirjana-vanam anu svānabhirucitatācita-puruṣāntarāvalocanayā cakitā lajjām apy asajjantī sahasā nija-tattvaṁ nijagāda—
ayi bhrātaḥ pūṣṇas tanujanir ahaṁ nāma yamunā
tapasyantī pitrā racita-bhavane prāṇimi jale |
sa vṛndāraṇyāntar-vilasita-jagat-kāmada-gatiḥ
patiḥ syād ity etaṁ samayam anuyāmi pratipadam ||19||
А она, в безлюдном лесу испугавшись при виде постороннего, нежеланного ей мужчины, отбросила и стыд и тотчас открыла свою суть: «О брат, я дочь Солнца по имени Ямуна; подвижничая, я живу в воде, в жилище, построенном отцом. На каждом шагу я соблюдаю обет: пусть моим мужем будет Тот, чьи игры во Вриндаване дарят миру желанное»“.
2ea69b621608 · 发布于 2026年9月25日 03:53:23 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 58, стихи 20–22.