अथ कथकः समापनम् आह स्म—तद् एवं दर्शं दर्शं सपरामर्शं लेखास् तद् इदम् उल्लेखयामासुः ।
यः प्राग् आसीद् व्रजान्तर्विहरणकुतुकाद् वंशिकावेत्रपाणिः
स श्रीगोपेन्द्रजन्मा यदुसदनम् अगात् कंसमुख्यान् निहन्तुम् ।
तस्मिंश् चक्रादिहस्तः खगपतिगगतिस् तान् निहत्यात्र सम्प्रत्य्
आगत्यास् ते पुरावल् लसितचितकलानाट्यम् एतस्य पश्य ॥20॥
atha kathakaḥ samāpanam āha sma—tad evaṁ darśaṁ darśaṁ sa-parāmarśaṁ lekhās tad idam ullekhayāmāsuḥ |
yaḥ prāg āsīd vrajāntar-viharaṇa-kutukād vaṁśikā-vetra-pāṇiḥ
sa śrī-gopendra-janmā yadu-sadanam agāt kaṁsa-mukhyān nihantum |
tasmiṁś cakrādi-hastaḥ khaga-patiga-gatis tān nihatyātra sampraty
āgatyās te purāval lasita-cita-kalā-nāṭyam etasya paśya ||20||
Затем рассказчик, завершая, сказал: „Так, глядя и глядя, и размышляя, боги записали вот что: Тот, кто прежде ради забав во Врадже держал в руке флейту и посох, — сын владыки пастухов, — ушёл в обитель Яду, чтобы сразить Камсу и прочих; там, с диском и прочим оружием в руках, летая на царе птиц, Он сразил их — и теперь, вернувшись, живёт здесь, как прежде. Узри Его дивную игру!“
acf19ec58637 · 发布于 2026年9月25日 05:31:18 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Вся жизнь Кришны вдали от Враджа представлена как одно действие драмы: пастушок ненадолго сменил флейту на диск, чтобы снова взять флейту. Натья — «представление» — подчёркивает, что Его уход был игрой, а не настоящим расставанием.