तथैव दर्शितं वेदसहभावेन शिवपुराणस्य वायवीयसंहितायाम् सङ्क्षिप्य चतुरो वेदांश् चतुर्धा व्यभजत् प्रभुः । व्यस्तवेदतया ख्यातो वेदव्यास इति स्मृतः ॥ पुराणम् अपि सङ्क्षिप्तं चतुर्लक्षप्रमाणतः । अद्याप्य् अमर्त्यलोके तु शतकोटिप्रविस्तरम् ॥ सङ्क्षिप्तम् इत्य् अत्र तेनेति शेषः । स्कान्दम् आग्नेयम् इत्य् आदि समाख्यास् तु प्रवचननिबन्धनाः काठकादिवत् । आनुपूर्वीर् निर्माणनिबन्धना वा । तस्मात् क्वचिद् अनित्यत्वश्रवणं त्व् आविर्भावतिरोभावापेक्षया । तद् एवम् इतिहासपुराणयोर् वेदत्वं सिद्धम् । तथापि सूतादीनाम् अधिकारः । सकलनिगमवल्लीसत्फलश्रीकृष्णनामवत् । यथोक्तम् प्रभासखण्डे मधुरमधुरम् एतन् मङ्गलं मङ्गलानां सकलनिगमवल्लीसत्फलं चित्स्वरूपम् । सकृद् अपि परिगीतं श्रद्धया हेलया वा भृगुवर नरमात्रं तारयेत् कृष्णनाम ॥ इति ॥ यथा चोक्तं विष्णुधर्मे ऋग्वेदोऽथ यजुर्वेदः सामवेदोऽप्य् अथर्वणः । अधीतास् तेन येनोक्तं हैर् इत्य् अक्षरद्वयम् ॥ इति । अथ वेदार्थनिर्णायकत्वं च वैष्णवे भारतव्यपदेशेन ह्य् आम्नायार्थः प्रदर्शितः । वेदाः प्रतिष्ठिताः सर्वे पुराणे नात्र संशयः ॥ इत्य् आदौ । किं च वेदार्थदीपकानां शास्त्राणां मध्यपातिताभ्युपगमेऽप्य् आविर्भावकवैशिष्ट्यात् तयोर् एव वैशिष्ट्यम् । यथा पाद्मे द्वैपायनेन यद् बुद्धं ब्रह्माद्यैस् तन् न बुध्यते । सर्वबुद्धं स वै वेद तद् बुद्धं नान्यगोचरः
tathaiva darśitaṁ veda-sahabhāvena śiva-purāṇasya vāyavīya-saṁhitāyām -saṅkṣipya caturo vedāṁś caturdhā vyabhajat prabhuḥ | vyasta-vedatayā khyāto veda-vyāsa iti smṛtaḥ || purāṇam api saṅkṣiptaṁ caturlakṣa-pramāṇataḥ | adyāpy amartya-loke tu śata-koṭi-pravistaram || saṅkṣiptam ity atra teneti śeṣaḥ | skāndam āgneyam ity ādi samākhyās tu pravacana-nibandhanāḥ kāṭhakādivat | ānupūrvīr nirmāṇa-nibandhanā vā | tasmāt kvacid anityatva-śravaṇaṁ tv āvirbhāva-tirobhāvāpekṣayā | tad evam itihāsa-purāṇayor vedatvaṁ siddham | tathāpi sūtādīnām adhikāraḥ | sakala-nigama-vallī-sat-phala-śrī-kṛṣṇa-nāmavat | yathoktam -prabhāsa-khaṇḍe -madhura-madhuram etan maṅgalaṁ maṅgalānāṁ sakala-nigama-vallī-sat-phalaṁ cit-svarūpam | sakṛd api parigītaṁ śraddhayā helayā vā bhṛgu-vara nara-mātraṁ tārayet kṛṣṇa-nāma || iti || yathā coktaṁ viṣṇu-dharme -ṛg-vedo'tha yajur-vedaḥ sāma-vedo'py atharvaṇaḥ | adhītās tena yenoktaṁ hair ity akṣara-dvayam || iti | atha vedārtha-nirṇāyakatvaṁ ca vaiṣṇave -bhārata-vyapadeśena hy āmnāyārthaḥ pradarśitaḥ | vedāḥ pratiṣṭhitāḥ sarve purāṇe nātra saṁśayaḥ || ity ādau | kiṁ ca vedārtha-dīpakānāṁ śāstrāṇāṁ madhya-pātitābhyupagame'py āvirbhāvaka-vaiśiṣṭyāt tayor eva vaiśiṣṭyam | yathā pādme --dvaipāyanena yad buddhaṁ brahmādyais tan na budhyate | sarva-buddhaṁ sa vai veda tad buddhaṁ nānya-gocaraḥ
Так же показано — вместе с Ведой — в ваявия-самхите «Шива-пураны»: «Сократив, Господин разделил четыре Веды четверояко; по расчленённости Вед он и известен, и назван Веда-вьясой. И „Пурана“ сокращена — до меры в четыреста тысяч; в мире же бессмертных она и поныне объёмом в сто коти». К слову «сокращена» здесь восполняется «им».
А наименования «скандова», «агнеева» и прочие связаны с изложением — как «Катхака» и подобные; или же с устроением последовательностей. Потому и упоминаемая кое-где невечность их сказана ввиду явления и сокрытия.
Итак, Ведовость «Итихасы» и «Пураны» установлена. И всё же право рассказывать их принадлежит Суте и прочим — как и с именем Шри Кришны, истинным плодом лианы всех писаний. Как сказано в разделе Прабхасы: «Слаще сладкого, благо из благ, истинный плод лианы всех писаний, сама природа сознания, — пропетое хотя бы однажды, с верой или с небрежением, имя Кришны переправит любого человека, о лучший из Бхригу».
И как сказано в «Вишну-дхарме»: «Тот изучил „Риг-веду“, затем „Яджур-веду“, „Сама-веду“ и „Атхарвану“, кем произнесены два слога — „ха-ри“».
Теперь о том, что они устанавливают смысл Веды. В «Вайшнаве»: «Ведь указанием на „Бхарату“ показан смысл предания; все Веды утверждены в „Пуране“ — нет в этом сомнения» — и далее.
Более того: даже если допустить, что они попадают в середину писаний, освещающих смысл Веды, особость остаётся за ними — по особости того, кто их явил. Как в «Падме»: «Что постигнуто Двайпаяной, того не постигают Брахма и прочие; он поистине знает всё постигнутое, а постигнутое им не есть область другого».
000000000000 · 发布于 1970年1月1日 00:00:00 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Пураны зовутся по тому, кто их изложил, а не по тому, когда они сделаны.
Оттого и слова об их невечности читаются как слова о явлении и сокрытии: скрытое не значит небывшее.
Сравнение с именем поставлено мимоходом, но оно решает главное: высшее из писаний открыто и тому, кому закрыто чтение Вед, — Сута не дваждырождённый.