यस्य ब्रह्मेति संज्ञां क्वचिद् अपि निगमे याति चिन्मात्रसत्ताप्य् अंशो यस्यांशकैः स्वैर् विभवति वशयन्न् एव मायां पुमांश् च । एकं यस्यैव रूपं विलसति परमव्योम्नि नारायणाख्यं स श्रीकृष्णो विधत्तां स्वयम् इह भगवान् प्रेम तत्पादभाजाम्
yasya brahmeti saṁjñāṁ kvacid api nigame yāti cin-mātra-sattāpy aṁśo yasyāṁśakaiḥ svair vibhavati vaśayann eva māyāṁ pumāṁś ca | ekaṁ yasyaiva rūpaṁ vilasati parama-vyomni nārāyaṇākhyaṁ sa śrī-kṛṣṇo vidhattāṁ svayam iha bhagavān prema tat-pāda-bhājām
Чья часть — само лишь бытие сознания — кое-где в писании получает имя Брахмана; чьими собственными частицами проявляется Пуруша, подчиняющий майю; одна лишь форма кого сияет в высшем небе под именем Нараяны, — да дарует Он Сам, Шри Кришна, Бхагаван, прему здесь тем, кто служит Его стопам.
000000000000 · 发布于 1970年1月1日 00:00:00 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Весь замысел шести книг уложен в один стих.
Брахман, Пуруша и Нараяна названы Его частями и формами.
Просит же он не знания, а премы — и этим задаёт конец пути.