अतएव सत्स्व् अपि नानाशास्त्रेष्व् एतद् एवोक्तम् कलौ नष्टदृशाम् एष पुराणार्कोऽधुनोदितः इति । अर्कतारूपकेण तद् विना नान्येषां सम्यग्वस्तुप्रकाशकत्वम् इति प्रतिपद्यते । यस्यैव श्रीमद्भागवतस्य भाष्यभूतं श्रीहयशीर्षपञ्चरात्रे शास्त्रप्रस्तावे गणितं तन्त्रभागवताभिधं तन्त्रम् । यस्य साक्षाच् छ्रीहनुमद्भाष्यवासनाभाष्यसम्बन्धोक्तिविद्वत्कामधेनुतत्त्वदीपिकाभावार्थदीपिकापरमहंसप्रियाशुकहृदयादयो व्याख्याग्रन्थाः । तथा मुक्ताफलहरिलीलाभक्तिरत्नावल्यादयो निबन्धाश् च विविधा एव तत्तन्मतप्रसिद्धमहानुभावकृता विराजन्ते । यद् एव च हेमाद्रिग्रन्थस्य दानखण्डे पुराणदानप्रस्तावे मत्स्यपुराणीयतल्लक्षणधृत्या प्रशस्तम् । हेमाद्रिपरिशेषखण्डस्य कालनिर्णये च कलियुगधर्मनिर्णये कलिं सभाजयन्त्य् आर्याः इत्य् आदिकं यद्वाक्यत्वेनोत्थाप्य यत् प्रतिपादितधर्म एव कलाव् अङ्गीकृतः । अथ यद् एव कैवल्यम् अप्य् अतिक्रम्य भक्तिसुखव्याहारादिलिङ्गेन निजमतस्याप्य् उपरि विराजमानार्थं मत्वा यद् अपौरुषेयं वेदान्तव्याख्यानं भयाद् अचालयतैव शङ्करावतारतया प्रसिद्धेन वक्ष्यमाणस्वगोपनादिहेतुकभगवदाज्ञाप्रवर्तिताद्वयवादेनापि तन्मात्रवर्णितविश्वरूपदर्शनकृतव्रजेश्वरीविस्मयश्रीव्रजकुमारीवसनचौर्यादिकं गोविन्दाष्टकादौ वर्णयता तटस्थीभूय निजवचःसाफल्याय स्पृष्टम् इति
ataeva satsv api nānā-śāstreṣv etad evoktam -kalau naṣṭa-dṛśām eṣa purāṇārko'dhunoditaḥ iti | arkatā-rūpakeṇa tad vinā nānyeṣāṁ samyag-vastu-prakāśakatvam iti pratipadyate | yasyaiva śrīmad-bhāgavatasya bhāṣya-bhūtaṁ śrī-hayaśīrṣa-pañcarātre śāstra-prastāve gaṇitaṁ tantra-bhāgavatābhidhaṁ tantram | yasya sākṣāc chrī-hanumadbhāṣya-vāsanābhāṣya-sambandhokti-vidvatkāmadhenu-tattvadīpikā-bhāvārthadīpikā-paramahaṁsapriyā-śukahṛdayādayo vyākhyā-granthāḥ | tathā muktāphala-harilīlā-bhaktiratnāvaly-ādayo nibandhāś ca vividhā eva tat-tan-mata-prasiddha-mahānubhāva-kṛtā virājante | yad eva ca hemādri-granthasya dāna-khaṇḍe purāṇa-dāna-prastāve matsya-purāṇīya-tal-lakṣaṇa-dhṛtyā praśastam | hemādri-pariśeṣa-khaṇḍasya kāla-nirṇaye ca kali-yuga-dharma-nirṇaye kaliṁ sabhājayanty āryāḥ ity ādikaṁ yad-vākyatvenotthāpya yat pratipādita-dharma eva kalāv aṅgīkṛtaḥ | atha yad eva kaivalyam apy atikramya bhakti-sukha-vyāhārādi-liṅgena nija-matasyāpy upari virājamānārthaṁ matvā yad apauruṣeyaṁ vedānta-vyākhyānaṁ bhayād acālayataiva śaṅkarāvatāratayā prasiddhena vakṣyamāṇa-svagopanādi-hetuka-bhagavad-ājñā-pravartitādvaya-vādenāpi tan-mātra-varṇita-viśva-rūpa-darśana-kṛta-vrajeśvarī-vismaya-śrī-vraja-kumārī-vasana-cauryādikaṁ govindāṣṭakādau varṇayatā taṭasthībhūya nija-vacaḥ-sāphalyāya spṛṣṭam iti
Потому, хотя писаний много, сказано именно так: «Для утративших зрение в кали ныне взошло вот это солнце пураны». Образом солнца излагается вот что: без неё ни у одной другой нет силы осветить вещь как должно.
Это её комментарием сочтена в «Шри Хаяширша-панчаратре» — там, где перечисляются писания, — тантра по имени «Тантра-Бхагавата». Это на неё стоят толковательные книги: «Хануман-бхашья», «Васана-бхашья», «Самбандхокти», «Видват-камадхену», «Таттва-дипика», «Бхавартха-дипика», «Парамахамса-прия», «Шука-хридая» и прочие. И так же сияют разные своды — «Муктапхала», «Хари-лила», «Бхакти-ратнавали» и прочие, — сотворённые великими мужами, прославленными в тех или иных учениях.
Это её восхваляет книга Хемадри в дана-кханде, где излагается дарение пуран, — приведением её приметы из «Матсьи». И в паришеша-кханде Хемадри, при решении о времени и о дхарме кали-юги, как её речение приведено «арьи чествуют кали» и прочее, и изложенная ею дхарма принята для кали.
И наконец, к ней прикоснулся, став сторонним, даже тот, кто известен как воплощение Шанкары. Он из страха не поколебал не сотворённое человеком толкование «Веданты» и проповедовал учение о недвойственности, начатое по повелению Бхагавана ради сокрытия Себя и прочего, о чём будет сказано; и всё же, сочтя по признакам — бхакти, радости, обращению к Нему, — что смысл её сияет выше и его собственного учения и превосходит даже кайвалью, он ради успеха своего же слова описал в «Говиндаштаке» и прочих изумление владычицы Враджа при виде вселенского образа и похищение одежд прекрасных дев Враджа — то, что описано ею одною.
000000000000 · 发布于 1970年1月1日 00:00:00 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Довод здесь не от писания, а от свидетелей: кто на книгу писал, кто её чтил, кто из неё брал.
Самый сильный свидетель — противник: он тронул книгу «став сторонним», то есть не как свою.
И признак назван точный — не имя и не слава, а сюжеты: их неоткуда было взять, кроме как отсюда.