तद् एवं सति तत्तत्कल्पकथामयत्वेनैव मात्स्य एव प्रसिद्धानां तत्तत्पुराणानां व्यवस्था ज्ञापिता । तारतम्यं तु कथं स्यात् येनेतरनिर्णयः क्रियेत । सत्त्वादितारतम्येनैवेति चेत्, सत्त्वात् सञ्जायते ज्ञानम् इति सत्त्वं यद् ब्रह्मदर्शनम् इति च न्यायात् सात्त्विकम् एव पुराणादिक परमार्थज्ञानाय प्रब्लम इत्य् आयातम् । तथापि परमार्थेऽपि नानाभङ्ग्या विप्रतिपद्यमानानां समाधानाय किं स्यात् । यदि सर्वस्यापि वेदस्य पुराणस्य चार्थनिर्णयाय तेनैव श्रीभगवता व्यासेन ब्रह्मसूत्रं कृतं तदवलोकनेनैव सर्वोऽर्थो निर्णये इत्य् उच्यते । तर्हि नान्यसूत्रकारमुन्यनुगतैर् मन्येत । किं चात्यन्तगूढार्थानाम् अल्पाक्षराणां तत्सूत्राणाम् अन्यार्थत्वं कश्चिद् आचक्षीत । ततः कतरद् इवात्र समाधानम् । तद् एव समाधेयम् यद्य् एकतमम् एव पुराणलक्षणम् अपौरुषेयं शास्त्रं सर्ववेदेतिहासपुराणानाम् अर्थसारं ब्रह्मसूत्रोपजीव्यं च भवद् भुवि सम्पूर्णं प्रचरद्रूपं स्यात् । सत्यम् उक्तम्, यत एव च सर्वप्रमाणानां चक्रवर्तिभूतम् अस्मदभिमतं श्रीमद्भागवतम् एवोद्भावितं भवता
tad evaṁ sati tat-tat-kalpa-kathāmayatvenaiva mātsya eva prasiddhānāṁ tat-tat-purāṇānāṁ vyavasthā jñāpitā | tāratamyaṁ tu kathaṁ syāt yenetara-nirṇayaḥ kriyeta | sattvādi-tāratamyenaiveti cet, sattvāt sañjāyate jñānam iti sattvaṁ yad brahma-darśanam iti ca nyāyāt sāttvikam eva purāṇādika paramārtha-jñānāya prablama ity āyātam | tathāpi paramārthe'pi nānā-bhaṅgyā vipratipadyamānānāṁ samādhānāya kiṁ syāt | yadi sarvasyāpi vedasya purāṇasya cārtha-nirṇayāya tenaiva śrī-bhagavatā vyāsena brahma-sūtraṁ kṛtaṁ tad-avalokanenaiva sarvo'rtho nirṇaye ity ucyate | tarhi nānya-sūtrakāra-muny-anugatair manyeta | kiṁ cātyanta-gūḍhārthānām alpākṣarāṇāṁ tat-sūtrāṇām anyārthatvaṁ kaścid ācakṣīta | tataḥ katarad ivātra samādhānam | tad eva samādheyam yady ekatamam eva purāṇa-lakṣaṇam apauruṣeyaṁ śāstraṁ sarva-vedetihāsa-purāṇānām artha-sāraṁ brahma-sūtropajīvyaṁ ca bhavad bhuvi sampūrṇaṁ pracarad-rūpaṁ syāt | satyam uktam, yata eva ca sarva-pramāṇānāṁ cakravarti-bhūtam asmad-abhimataṁ śrīmad-bhāgavatam evodbhāvitaṁ bhavatā
Итак, в самой «Матсье» объяснено, как распределяются известные пураны — по тому, сказаниями какой кальпы они наполнены. Но чем же тогда одна превосходит другую, чтобы по ней решать об остальных?
— Да превосходством саттвы и прочего.
— Если так, то по правилу «из саттвы рождается знание» и «саттва есть то, в чём видение Брахмана» выходит, что именно саттвичная пурана сильна для знания высшей истины. И всё же: чем разрешить разноречие тех, кто и о самой высшей истине судит на разные лады?
— Если скажут: для установления смысла и всей Веды, и «Пураны» тем же Шри Бхагаваном Вьясой сотворена «Брахма-сутра», и одним её рассмотрением весь смысл устанавливается, —
— то с этим не согласятся последователи иных мудрецов-сутрописцев. Да и сутры эти малословны, а смысл их крайне сокровенен: всякий может утверждать, что значат они иное. Чем же тут разрешить спор?
— Разрешится он только так: если найдётся некое одно писание, по всем приметам «Пурана», не сотворённое человеком, содержащее суть смысла всех Вед, «Итихас» и «Пуран», питающее собою «Брахма-сутру» и притом сущее на земле в полном и ходящем виде.
— Правду ты сказал; тем самым ты и вывел ту самую «Шримад-Бхагавату», что стала государем всех праман и принята нами.
000000000000 · 发布于 1970年1月1日 00:00:00 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Разговор ведётся вопросами и ответами, и каждый ответ рождает новый вопрос.
Отвод «Брахма-сутре» сделан не из пренебрежения: как раз краткость сутры и делает её спорной — на малом числе слогов держится любое толкование.
Условия, перечисленные в конце, — это уже портрет искомого; вся дальнейшая книга доказывает, что им отвечает одна книга.