तत्राभिधेयं च तादृशत्वेन दृष्टवान् अपि, यतस् तत्प्रवृत्त्यर्थं श्रीभागवताख्याम् इमां सात्वतसंहितां प्रवर्तितवान् इत्य् आह अनर्थेति । भक्तियोगः श्रवणकीर्तनादिलक्षणः साधनभक्तिः, न तु प्रेमलक्षणः । अनुष्ठानं ह्य् उपदेशापेक्षं प्रेम तु तत्प्रसादापेक्षम् इति तथापि तस्य तत्प्रसादहेतोस् तत्प्रेमफलगर्भत्वात् साक्षाद् एवानर्थोपशमनत्वं, न त्व् अन्यसापेक्षत्वेन । यत् कर्मभिर् यत् तपसा ज्ञानवैराग्यतश् च यत् इत्य् आदौ , सर्वं मद्भक्तियोगेन मद्भक्तो लभतेऽञ्जसा । स्वर्गापवर्गं इत्य् आदेः । ज्ञानादेस् तु भक्तिसापेक्षत्वम् एव श्रेयःसृतिं भक्तिम् इत्य् आदेः । अथवा अनर्थस्य संसारव्यसनस्य तावत् साक्षादव्यवधानेनोपशमनं सम्मोहादिद्वयस्य तु प्रेमाख्यस्वीयफलद्वारेत्य् अर्थः । अतः पूर्ववद् एवात्राभिधेयं दर्शितम्
tatrābhidheyaṁ ca tādṛśatvena dṛṣṭavān api, yatas tat-pravṛtty-arthaṁ śrī-bhāgavatākhyām imāṁ sātvata-saṁhitāṁ pravartitavān ity āha anartheti | bhaktiyogaḥ śravaṇa-kīrtanādi-lakṣaṇaḥ sādhana-bhaktiḥ, na tu prema-lakṣaṇaḥ | anuṣṭhānaṁ hy upadeśāpekṣaṁ prema tu tat-prasādāpekṣam iti tathāpi tasya tat-prasāda-hetos tat-prema-phala-garbhatvāt sākṣād evānarthopaśamanatvaṁ, na tv anyasāpekṣatvena | yat karmabhir yat tapasā jñāna-vairāgyataś ca yat ity ādau , sarvaṁ mad-bhakti-yogena mad-bhakto labhate'ñjasā | svargāpavargaṁ ity ādeḥ | jñānādes tu bhakti-sāpekṣatvam eva śreyaḥ-sṛtiṁ bhaktim ity ādeḥ | athavā anarthasya saṁsāra-vyasanasya tāvat sākṣād-avyavadhānenopaśamanaṁ sammohādi-dvayasya tu premākhya-svīya-phala-dvārety arthaḥ | ataḥ pūrvavad evātrābhidheyaṁ darśitam
И там же он увидел и абхидхею — увидел именно такою, — оттого что ради её начинания и начал эту сатватскую самхиту, именуемую «Шри Бхагаватой». Об этом он и говорит словом «беды».
«Бхакти-йога» тут — садхана-бхакти, чья примета в слушании, воспевании и прочем, а не бхакти с приметою премы: ведь исполнение требует наставления, а према — Его милости. И всё же, поскольку садхана-бхакти есть причина той милости и несёт в себе прему как свой плод, она и утишает беду прямо, а не через требование чего-то иного. Как в словах «что делами, что подвижничеством, что знанием и бесстрастием» и далее; «Мой преданный Моею бхакти-йогой легко обретает всё — и рай, и освобождение» и далее. А знание и прочее, напротив, сами требуют бхакти, как в словах «бхакти — путь блага» и далее.
Или же так: беду, то есть бедствие круговерти, она утишает прямо, без посредства, а двоицу — морок и прочее — через свой собственный плод, именуемый премой. Таков смысл. Потому и здесь, как прежде, показана абхидхея.
000000000000 · 发布于 1970年1月1日 00:00:00 UTC
可用语言RU用方向键翻颂
Различение садханы и премы проведено точно: одному учат, другое дают.
И всё же садхана названа прямым средством — потому что несёт в себе свой плод, а не потому, что его заменяет.
Обратный порядок со знанием сказан не в укор ему: знание не отвергнуто, а поставлено в зависимость.