इति मामवादीत्, तदाशुकेन शुकेन समुक्तम्—“हंसो! राधासुहृदः श्यामायाः सखीयं बकुलमाला नाम बकुलमालानिर्माणहेतोरिमानि कुसुमान्याचिनोति” । स आह—“मालयाऽस्याः किं प्रयोजनम्, जनं जनमेव बकुलकुसुमानि तरलयन्ति गोकुलबालाः, सङ्कोचोऽपि चोपितस्ताभिः” ॥22॥
iti māmavādīt, tadāśukena śukena samuktam—“haṁso! rādhāsuhṛdaḥ śyāmāyāḥ sakhīyaṁ bakulamālā nāma bakulamālānirmāṇahetorimāni kusumānyācinoti” | sa āha—“mālayā'syāḥ kiṁ prayojanam, janaṁ janameva bakulakusumāni taralayanti gokulabālāḥ, saṅkoco'pi copitastābhiḥ” ||22||
«и тогда быстро заговорил попугай: „Ах! Это подруга Шьямы, подруги Радхи, по имени Бакуламала: она собирает эти цветы, чтобы сплести гирлянду бакулы“. Кусумасава сказал: „Зачем ей гирлянда? Девушки Гокулы только и делают, что будоражат людей цветами бакулы, — даже стыд они у себя подсушили“».
7e3b81642444 · published Sep 28, 2026, 11:15:30 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Попугай Радхи — тот самый, из восьмой ставаки.