एवमेषामशनोपरमे परमेण प्रमोदेन वराम्बराङ्गादकङ्कणादिभूषणमालामालालेपनपननताम्बूलादिभिरर्चितानां स्वयमेव वृषभानुनानुनीतानां भवति विश्रामे, भवनमध्यमध्यवतिष्ठमाने गरिष्ठमाने गरिमगाम्भीर्यवत्यौ श्रीकृष्णरामजनन्यौ वार्षभानव्या नव्यामोदया दयावत्यौ परिवेष्यमाणमिष्यमाणमिष्टमिष्टं भुञ्जाने तरसा रसास्वादमुग्धे अन्योन्यमभाषेताम्—“साध्वसौ साध्वसौदास्येन वाचोयुक्तिपटुर्वटुराह—भोजनान्तरं भो जनान्तरं न रोचिष्य ते रोचिष्य ते वयस्य” इति ॥67॥
evameṣāmaśanoparame parameṇa pramodena varāmbarāṅgāda-kaṅkaṇādi-bhūṣaṇamālāmālālepana-panana-tāmbūlādibhirarcitānāṁ svayameva vṛṣabhānunānunītānāṁ bhavati viśrāme, bhavanamadhyamadhyavatiṣṭhamāne gariṣṭhamāne garimagāmbhīryavatyau śrīkṛṣṇarāmajananyau vārṣabhānavyā navyāmodayā dayāvatyau pariveṣyamāṇamiṣyamāṇamiṣṭamiṣṭaṁ bhuñjāne tarasā rasāsvādamugdhe anyonyamabhāṣetām—“sādhvasau sādhvasaudāsyena vācoyuktipaṭurvaṭurāha—bhojanāntaraṁ bho janāntaraṁ na rociṣya te rociṣya te vayasya” iti ||67||
Когда они кончили есть, Вришабхану с великой радостью сам почтил их лучшими одеждами, наплечьями, браслетами, украшениями, гирляндами, притираниями, бетелем и прочим; и пока они отдыхали, матери Шри Кришны и Рамы, величественные и глубокие, оставшись в доме, ели любимые кушанья, которые с новой радостью подавала им милосердная дочь Вришабхану, — и, упоённые вкусом, говорили друг другу: «Хорошо, без робости и смущения, сказал брахманчик, ловкий на слова: „После этой еды другая еда и другие люди не понравятся — не понравятся тебе, друг!“»
8d3079854f0b · published Sep 28, 2026, 11:15:30 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Трапеза матерей.