अथ हरिवासरदिवसे सुरभिः सुरराजम् अनु वृन्दावनभूपरिभुवर्लोकभागम् आगम्य तदवसरं प्रतीक्षामास । तत्र च दूरतः सुरपतिं सुरभिर् अभिहितवती—
नासौ मेघः पश्य गोवर्धनाद्रिर्
नायं नव्यस् तस्य भागः स कृष्णः ।
नेयं विद्युल्लोलपीतांशुकश्रीर्
नैतन् मन्दं गर्जितं नर्मवार्ता ॥7॥
atha hari-vāsara-divase surabhiḥ sura-rājam anu vṛndāvana-bhūpari-bhuvar-loka-bhāgam āgamya tad-avasaraṁ pratīkṣāmāsa | tatra ca dūrataḥ sura-patiṁ surabhir abhihitavatī—
nāsau meghaḥ paśya govardhanādrir
nāyaṁ navyas tasya bhāgaḥ sa kṛṣṇaḥ |
neyaṁ vidyul-lola-pītāṁśuka-śrīr
naitan mandaṁ garjitaṁ narmavārtā ||7||
И вот в день Хари Сурабхи вместе с царём богов пришла в область Бхуварлоки над землёй Вриндавана и ждала удобного случая. Там она издали сказала владыке богов: «Смотри: это не туча, а гора Говардхана; это не новая её часть, а Кришна; это не молния, а краса колышущейся жёлтой одежды; это не тихий гром, а шутливая беседа.
07a34057c4df · published Sep 24, 2026, 9:29:45 PM UTC
Available inRUPage between verses with
День Хари — экадаши.