अथ तेषु चाकरालेषु बालेषु—चल चल किंवा करणीयम् अत्र? इति करद्वयं वसनादिपरिकरचयं चाकृष्य हृष्यत्सु वितरणीयं वरम् अम्बरहारिताहारी हरिः स्वम् अनुसंहितवान् । ततश् च—
तासां विज्ञाय गोपालः स्वकरस्पर्शकाम्यया ।
धृतव्रतानां सङ्कल्पं कल्पयामास सिद्धिदम् ॥36॥
atha teṣu cākarāleṣu bāleṣu—cala cala kiṁvā karaṇīyam atra? iti kara-dvayaṁ vasanādi-parikara-cayaṁ cākṛṣya hṛṣyatsu vitaraṇīyaṁ varam ambara-hāritāhārī hariḥ svam anusaṁhitavān | tataś ca—
tāsāṁ vijñāya gopālaḥ sva-kara-sparśa-kāmyayā |
dhṛta-vratānāṁ saṅkalpaṁ kalpayāmāsa siddhidam ||36||
Тогда, пока мальчики, тянувшие Его за обе руки и собиравшие одежду и прочее, радовались: «Идём, идём, что тут ещё делать?» — Хари, похититель похитителей, задумался о даре. И тогда: Гопала, поняв, что соблюдавшие обет желают касания Его рук, сделал их намерение исполненным.
76d57e2bc75a · published Sep 24, 2026, 9:43:03 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 22.