मानेऽपि द्रढिमानम् आस्थितवती राधा मम स्वामिनीशिक्षाभिः स्वसखीगणस्य विदधे मौनादिवृत्तिं यदा ।क्षीणाशेषकृतिस् तु तर्हि स हरिः प्रासादायत् तां स्वतोयस्याः पुष्पफलाद्युपायनभरैस् तां नौमि वृन्दाटवीम् ॥13.39॥
māne’pi draḍhimānam āsthitavatī rādhā mama svāminīśikṣābhiḥ sva-sakhī-gaṇasya vidadhe maunādi-vṛttiṁ yadā |kṣīṇāśeṣa-kṛtis tu tarhi sa hariḥ prāsādāyat tāṁ svatoyasyāḥ puṣpa-phalādy-upāyana-bharais tāṁ naumi vṛndāṭavīm ||13.39||
metro no identificado
Я славлю тот Вриндаван, грудами даров которого — цветами, плодами и прочим — Хари, исчерпав все средства, сам смягчил Радху, мою госпожу, когда она и в обиде проявила твёрдость и по наставлениям подруг хранила молчание и прочее.
f4f512cada31 · publicado 30 sept 2026, 1:03:50 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Размер — śārdūla-vikrīḍita. prāsādāyat в e-тексте вместо prāsādayat.